Tradycja hermetyczna
Tarot
Wielkie arkana jako księga symboli: od egipskiej teorii Court de Gébelina z 1781 roku po talie i komentarze Waite’a i Wirtha.
5 ksiąg · od 1781 do 1927
Regał: Tarot
czerwona zakładka – od tego warto zacząć
Od czego zacząć
1911
Obrazowy klucz do tarota
Arthur Edward Waite
Klasyczny przewodnik Arthura Edwarda Waite’a do talii narysowanej przez Pamelę Colman Smith: historia i krytyka legend o tarocie, symboliczny opis Wielkich i Małych Arkanów oraz znaczenia kart i metody rozkładu.
1889
Tarot Cyganów
Papus (Gérard Encausse)
Traktat Papusa z 1889 roku, który odczytuje tarot jako klucz absolutny wiedzy tajemnej: formuła tetragramu, liczby, trzy septenariusze arkanów, tarot astronomiczny, inicjacyjny i kabalistyczny oraz kurs wróżenia w siedmiu lekcjach.
1781
O grze w taroki
Antoine Court de Gébelin
Rozprawa z VIII tomu „Le Monde primitif” (1781) wraz z tekstem hr. de Melleta o wróżeniu z kart: pierwsze ogłoszenie rzekomo egipskiego pochodzenia tarota, historycznie fałszywe, lecz będące początkiem okultystycznej tradycji kart.
Wszystkie księgi działu
Od najstarszego wydania źródłowego.
- 1781O grze w taroki
Antoine Court de Gébelin
Rozprawa z VIII tomu „Le Monde primitif” (1781) wraz z tekstem hr. de Melleta o wróżeniu z kart: pierwsze ogłoszenie rzekomo egipskiego pochodzenia tarota, historycznie fałszywe, lecz będące początkiem okultystycznej tradycji kart.
czytaj › - 1888Tarot i Grymuar Armadela
Samuel Liddell MacGregor Mathers
Traktat Samuela Liddella MacGregora Mathersa o Tarocie z 1888 roku – symbolika atutów, znaczenia kart, rozkłady i gra – połączony z jego przekładem Grymuaru Armadela, rękopiśmiennego podręcznika magii pieczęci i duchów, wydanym dopiero pośmiertnie.
czytaj › - 1889Tarot Cyganów
Papus (Gérard Encausse)
Traktat Papusa z 1889 roku, który odczytuje tarot jako klucz absolutny wiedzy tajemnej: formuła tetragramu, liczby, trzy septenariusze arkanów, tarot astronomiczny, inicjacyjny i kabalistyczny oraz kurs wróżenia w siedmiu lekcjach.
czytaj › - 1911Obrazowy klucz do tarota
Arthur Edward Waite
Klasyczny przewodnik Arthura Edwarda Waite’a do talii narysowanej przez Pamelę Colman Smith: historia i krytyka legend o tarocie, symboliczny opis Wielkich i Małych Arkanów oraz znaczenia kart i metody rozkładu.
czytaj › - 1927Tarot imaginatorów średniowiecza
Oswald Wirth
Oswald Wirth objaśnia tarot jako księgę symboli: jego pochodzenie, związki z kabałą, astronomią i alfabetem hebrajskim, znaczenie kształtów i barw, dwadzieścia dwa Wielkie Arkana oraz zastosowanie do wróżbiarstwa.
czytaj ›
Eseje z tej tradycji
Tarot Marsylski jako księga obrazów
Wyrosły z XV-wiecznych gier dworskich Mediolanu i Ferrary tarot, utrwalony we wzorze marsylskim w taliach Nobleta, Dodala i Convera z 1760 roku, był pierwotnie przedmiotem rozrywki, a dopiero późniejsi okultyści uczynili z jego obrazów bez jednego klucza symboliczną księgę losu i wtajemniczenia.
Pamela Colman Smith – artystka, która odmieniła tarot
Pamela Colman Smith, artystka związana ze Złotym Brzaskiem, w 1909 roku zilustrowała dla Arthura Edwarda Waite’a talię wydaną przez oficynę Rider, nadając scenę i gest także małym arkanom i tworząc najpowszechniejszy język wizualny współczesnego tarota, choć jej nazwisko długo pozostawało w cieniu.
Etteilla i narodziny zawodowej kartomancji
Jean-Baptiste Alliette, piszący jako Etteilla, przekształcił rozproszone praktyki wróżenia z kart w system drukowanych podręczników, nauczania i specjalnie zaprojektowanej talii, a egipska teza o pochodzeniu tarota posłużyła mu jako uzasadnienie reformy, nie jako odkrycie historyczne.
Visconti-Sforza – złote karty renesansowego dworu
Złocone talie związane z Viscontimi i Sforzami, zachowane w zespołach Cary-Yale, Brera-Brambilla i Pierpont Morgan-Bergamo, odsłaniają dworski świat XV-wiecznego Mediolanu, w którym karty z triumfami były przede wszystkim grą i obrazem władzy, zanim przypisano im egipskie i okultystyczne tajemnice.
Tarot Thota Friedy Harris i Aleistera Crowleya
Tarot Thota, tworzony w latach 1938–1943 przez Aleistera Crowleya i malarkę Friedę Harris, nie był prostą ilustracją gotowego traktatu: Harris skłoniła Crowleya do opracowania talii na nowo, przekładając thelemiczną doktrynę na gęsty system barw i geometrii, znany długo głównie z The Book of Thoth z 1944 roku.
Antoine Court de Gébelin i egipski mit tarota
Egipski mit tarota nie wyrósł z żadnej tajnej tradycji, lecz z oświeceniowego programu Antoine'a Court de Gébelina, który w ósmym tomie Le Monde primitif (1781) odczytał zwykłą talię do gry jako zabytek pierwotnego języka alegorii, zanim ktokolwiek umiał czytać hieroglify.
To samo skrzydło