Biblioteka

Każda księga w naszym katalogu została przełożona na język polski według wskazanego wydania źródłowego i złożona tak, aby wielogodzinna lektura na tablecie była równie spokojna jak czytanie papierowego tomu przy dobrym świetle.

Dużą wagę przykładamy do tego, aby przekładać wyłącznie księgi, których nie obejmują już prawa autorskie, i aby każde wydanie źródłowe było podane do wglądu. Jeżeli mimo naszej staranności uznasz, że gdzieś popełniliśmy błąd, napisz do nas, a sprawę wyjaśnimy i w razie potrzeby księgę usuniemy z katalogu.

Wolnomularstwo · 1871

Moralność i dogmat

Albert Pike

Monumentalny komentarz Alberta Pike’a do trzydziestu dwóch stopni Rytu Szkockiego Jurysdykcji Południowej, w którym symbolika lożowa zostaje odczytana w świetle kabały, hermetyzmu, religii starożytnych i filozofii moralnej, z obszernymi zapożyczeniami z Éliphasa Léviego.

czytaj ›

Wolnomularstwo · 1926

Przebłyski historii wolnomularstwa

Charles Webster Leadbeater

Teozoficzny szkic C. W. Leadbeatera, śledzący domniemane źródła wolnomularstwa od misteriów Egiptu, Krety, Grecji i Mitry przez średniowieczne cechy budowniczych po Ryt Szkocki i wolnomularstwo mieszane.

czytaj ›

Wolnomularstwo · 1915

Arkana wolnomularstwa

Albert Churchward

Ilustrowane studium Alberta Churchwarda, lekarza i wolnomularza, który w znakach, słowach i legendach lożowych dopatruje się dziedzictwa egipskiej religii astralnej i eschatologii, szukając źródeł zakonu daleko przed średniowiecznymi cechami.

czytaj ›

Wolnomularstwo · 1823

Starożytności wolnomularstwa

George Oliver

Apologetyczny wykład George’a Olivera o pięciu wielkich okresach dziejów zakonu, od stworzenia świata aż po poświęcenie Świątyni króla Salomona, z rozróżnieniem prawdziwego wolnomularstwa patriarchów i fałszywego wolnomularstwa misteriów pogańskich.

czytaj ›

Wolnomularstwo · 1829

Historia inicjacji

George Oliver

Dwanaście wykładów George’a Olivera o obrzędach, doktrynach i dyscyplinie misteriów starożytnych – od Indii, Persji i Grecji po druidów, ludy gockie i Amerykę – odczytanych jako zepsute dziedzictwo pierwotnej religii patriarchów.

czytaj ›

Wolnomularstwo · 1909

Starożytne Misteria a nowożytne wolnomularstwo

Charles H. Vail

Jedenaście niedzielnych wykładów pastora Charlesa H. Vaila, wygłoszonych dla loży w Albion, zestawiających nauki misteriów starożytnych i ezoterycznego chrześcijaństwa z symboliką, legendami i etyką nowożytnego wolnomularstwa.

czytaj ›

Wolnomularstwo · 1882

Teologia gwiezdna i astronomia masońska

Robert Hewitt Brown

Robert Hewitt Brown wywodzi symbole i legendy lożowe z obserwacji nieba, cyklu słonecznego i zodiaku, odczytując śmierć i podniesienie mistrza jako alegorię rocznej drogi Słońca i objaśniając pochodzenie misteriów.

czytaj ›

Wolnomularstwo · 1848

Zwierciadło masonów janowych

George Oliver

Osiem listów George’a Olivera do Prowincjonalnego Wielkiego Mistrza w obronie patronatu dwóch świętych Janów nad wolnomularstwem, wraz z dołączoną rozprawą „Gwiazda na Wschodzie” o chrześcijańskim charakterze zakonu.

czytaj ›

Wolnomularstwo · 1880

Obelisk i wolnomularstwo

John A. Weisse

John A. Weisse, wychodząc od przewiezienia aleksandryjskiego obelisku do Nowego Jorku przez komandora Gorringe’a i od materiałów Belzoniego, dowodzi egipskiego rodowodu wolnomularstwa i porównuje je z misteriami Indii, Eleusis, Dionizosa i druidów.

czytaj ›

Magia ceremonialna · 1861

Klucz wielkich misteriów

Éliphas Lévi

Zamykające trylogię Éliphasa Léviego dzieło o misteriach religijnych, filozoficznych i naturalnych, od teologii liczb przez magnetyzm i ewokację duchów po wielkie arkana, przełożone według angielskiej wersji Aleistera Crowleya.

czytaj ›

Teozofia · 1877

Izyda odsłonięta I

Helena Petrovna Blavatsky

Pierwszy tom pierwszego wielkiego dzieła H. P. Blavatsky, poświęcony nauce: krytyce materializmu, zjawiskom psychicznym, światłu astralnemu i elementalom oraz mądrości przypisywanej Egiptowi i Indiom.

czytaj ›

Teozofia · 1877

Izyda odsłonięta II

Helena Petrovna Blavatsky

Drugi tom „Izydy odsłoniętej”, poświęcony teologii: polemice z Kościołami, porównaniu Biblii z kosmogoniami Wschodu, kabale, gnozie i herezjom, wolnomularstwu i jezuityzmowi oraz buddyzmowi.

czytaj ›

Teozofia · 1888

Doktryna tajemna I

Helena Petrovna Blavatsky

Pierwszy tom „Doktryny tajemnej” H. P. Blavatsky, poświęcony kosmogenezie: Proemium z trzema podstawowymi zasadami, siedem stanc Księgi Dzyan z komentarzem, ewolucja symboliki oraz uzupełnienia o nauce i okultyzmie.

czytaj ›

Teozofia · 1889

Klucz do teozofii

Helena Petrovna Blavatsky

Przystępny wykład teozofii w formie rozmowy pytającego z teozofem: cele Towarzystwa, siedmioraka natura człowieka, stany pośmiertne, reinkarnacja i karma, teozofia praktyczna oraz odpowiedzi na zarzuty, ze słowniczkiem.

czytaj ›

Teozofia · 1892

Słownik teozoficzny

Helena Petrovna Blavatsky

Pośmiertnie wydany słownik H. P. Blavatsky, objaśniający terminy sanskryckie, tybetańskie, hebrajskie, greckie, kabalistyczne, gnostyckie i okultystyczne z literatury teozoficznej, z hasłami kabalistycznymi W. W. Westcotta.

czytaj ›

Magia ceremonialna · 1533

Trzy księgi filozofii tajemnej

Henryk Korneliusz Agryppa z Nettesheimu

Renesansowa summa magii Henryka Korneliusza Agryppy z Nettesheimu: magia naturalna, niebiańska i ceremonialna ujęte w porządek trzech światów, z „Cenzurą”, czyli odwołaniem magii, w przekładzie według angielskiej wersji z 1651 roku.

czytaj ›

Magia ceremonialna · 1860

Historia magii

Éliphas Lévi

Historia magii Éliphasa Léviego z 1860 roku: siedem ksiąg dziejów magii od mitycznych początków, magów, Indii i kabały po średniowieczne procesy, alchemików, rewolucję francuską i XIX wiek, czytanych jako dzieje jednej tajemnej doktryny.

czytaj ›

Magia ceremonialna · 1898

Wielki arkan

Éliphas Lévi

Ostatnie dzieło Éliphasa Léviego, ukończone w 1868 roku i wydane pośmiertnie w 1898: wykład o magnetyzmie, łańcuchach dobra i zła, ewokacjach i fascynacji, ujęty w trzy misteria – hieratyczne, królewskie i kapłańskie.

czytaj ›

Literatura · 1862

Bajki i symbole

Éliphas Lévi

Sześć ksiąg bajek, przypowieści i symboli Éliphasa Léviego z 1862 roku, a po nich sześć ksiąg objaśnień, w których autor odczytuje w alegoriach naukę o równowadze sił, religii, mędrcu i wielkich arkanach.

czytaj ›

Okultyzm · 1865

Nauka duchów

Éliphas Lévi

Studium Éliphasa Léviego z 1865 roku o duchach rzeczywistych, hipotetycznych i rzekomych: od Boga i Chrystusa, przez kabalistyczną naukę o aniołach i demonach, po krytykę ewokacji i spirytyzmu, z dodanym Żywotem świętej Anny.

czytaj ›

Teozofia · 1897

Doktryna tajemna III

Helena Pietrowna Bławatska (H. P. Blavatsky)

Pośmiertny trzeci tom Doktryny tajemnej, wydany w 1897 roku przez Annie Besant z pozostawionych przez autorkę papierów: rozważania o magii i tajemnicy wtajemniczonych, kabale, adeptach pierwszych wieków, Apoloniuszu z Tiany i misteriach.

czytaj ›

Teozofia · 1879–1880 (wersja rosyjska w odcinkach); 1892 (przekład angielski, podstawa tego wydania)

Z jaskiń i puszcz Hindustanu

Helena Pietrowna Bławatska (H. P. Blavatsky)

Listy podróżne H. P. Bławatskiej z Indii, pisane w latach 1879–1880 po rosyjsku dla „Russkiego Wiestnika” i przełożone na angielski w 1892 roku: Bombaj, jaskinie Karli i Bagh, bramini, asceci i tajemniczy przewodnik, opowiedziani w formie powieści podróżniczej.

czytaj ›

Magia ceremonialna · 1801

Mag

Francis Barrett

Mag Francisa Barretta z 1801 roku: angielski podręcznik magii naturalnej, talizmanicznej, kabalistycznej i ceremonialnej, z rozdziałami o alchemii i magnetyzmie oraz żywotami dawnych adeptów, skompilowany głównie z Agryppy i jego naśladowców.

czytaj ›

Kabała · 1887

Kabała odsłonięta

Samuel Liddell MacGregor Mathers

Przekład S. L. MacGregora Mathersa z 1887 roku trzech traktatów z kręgu Zoharu – Siphra Dtzenioutha oraz Wielkiego i Małego Świętego Zgromadzenia – dokonany z łacińskiej Kabbala denudata Knorra von Rosenrotha i poprzedzony obszernym wstępem.

czytaj ›

Magia ceremonialna · 1898

Księga świętej magii Abramelina Maga

Samuel Liddell MacGregor Mathers

Przekład Mathersa z francuskiego rękopisu paryskiego: autobiografia Abrahama Żyda, opis półrocznej operacji prowadzącej do poznania i rozmowy ze Świętym Aniołem Stróżem oraz trzecia księga kwadratów magicznych.

czytaj ›

Teozofia · 1886

Magia biała i czarna

Franz Hartmann

Franz Hartmann przedstawia magię jako wiedzę o życiu skończonym i nieskończonym oraz drogę duchowego odrodzenia człowieka, prowadząc czytelnika przez dwanaście rozdziałów od ideału po światło.

czytaj ›

Kabała · 1935

Mistyczna kabała

Dion Fortune

Klasyczny wykład Dion Fortune o Drzewie Życia: metoda kabały hermetycznej, Cztery Światy, ścieżki i bogowie na Drzewie, a następnie szczegółowe omówienie dziesięciu sefir i qliphoth jako mapy praktyki duchowej.

czytaj ›

Okultyzm · 1876

Sztuka magii

Emma Hardinge Britten (wyd.)

Anonimowy traktat wydany w 1876 roku przez Emmę Hardinge Britten: kosmologia, dzieje magii i spirytyzmu od Indii, Egiptu i Chaldei po Grecję i Rzym, duchy żywiołów, Heptameron i Agryppa, magnetyzm.

czytaj ›

Okultyzm · 1888

Traktat elementarny wiedzy tajemnej

Papus (Gérard Encausse)

Pierwsza wersja podręcznika Papusa z 1888 roku: wiedza starożytności, metoda analogii i trójni, życie powszechne, analityczne i syntetyczne wyrażanie idei oraz stosunek wiedzy tajemnej do nauki współczesnej.

czytaj ›

Czarostwo i demonologia · 1891

Świątynia Szatana

Stanislas de Guaita

Pierwsza księga cyklu „Wąż z Księgi Rodzaju”, części „Esejów o naukach przeklętych” Stanislasa de Guaity: diabeł, czarownik, czarnoksięstwo, procesy, arsenał czarownika i jego nowoczesne wcielenia w siedmiu rozdziałach.

czytaj ›

Tarot · 1927

Tarot imaginatorów średniowiecza

Oswald Wirth

Oswald Wirth objaśnia tarot jako księgę symboli: jego pochodzenie, związki z kabałą, astronomią i alfabetem hebrajskim, znaczenie kształtów i barw, dwadzieścia dwa Wielkie Arkana oraz zastosowanie do wróżbiarstwa.

czytaj ›

Hermetyzm · 1906

Hermes Trzykroć Wielki I

George Robert Stow Mead

Pierwszy tom trylogii George'a R. S. Meada: prolegomena o literaturze trismegistycznej, dziejach jej badania, Thocie, Manethonie, micie o Człowieku, Filonie, Plutarchu i nauce o eonie w religijnym świecie późnej starożytności.

czytaj ›

Hermetyzm · 1906

Hermes Trzykroć Wielki II

George Robert Stow Mead

Drugi tom „Hermesa Trzykroć Wielkiego” G. R. S. Meada: przekład i komentarz traktatów Corpus Hermeticum, od „Poimandresa” po „Pochwałę królów”, oraz łacińskiego „Asklepiosa”, zwanego Kazaniem Doskonałym.

czytaj ›

Hermetyzm · 1906

Hermes Trzykroć Wielki III

George Robert Stow Mead

Trzeci tom „Hermesa Trzykroć Wielkiego” G. R. S. Meada: wypisy hermetyczne zachowane u Stobajosa, z „Dziewicą Świata” i naukami Izydy do Horusa, oraz świadectwa Ojców Kościoła i filozofów.

czytaj ›

Hermetyzm · 1908

Kybalion

Trzej Wtajemniczeni

„Kybalion” z roku 1908, wykład siedmiu zasad nazwanych hermetycznymi – mentalizmu, odpowiedniości, wibracji, biegunowości, rytmu, przyczynowości i rodzaju – podpisany pseudonimem Trzech Wtajemniczonych.

czytaj ›

Mistyka · 1882

Doskonała droga, czyli odnalezienie Chrystusa

Anna Kingsford i Edward Maitland

Dziewięć wykładów Anny Kingsford i Edwarda Maitlanda o ezoterycznym chrześcijaństwie: duszy, rzędach duchów, upadku, przebłaganiu i odkupieniu jako przemianie wewnętrznej, z dodatkami opartymi na wizjach Kingsford.

czytaj ›

Alchemia · 1622

Sygnatura wszech rzeczy

Jakob Böhme

Traktat Jakoba Böhmego z roku 1622 o sygnaturach, przez które wewnętrzna natura rzeczy znaczy ich postać zewnętrzną; alchemiczne słownictwo Sulphuru, Mercuriusa i Soli służy w nim opisowi odrodzenia człowieka w Chrystusie.

czytaj ›

Kabała · 1929

Święta kabała

Arthur Edward Waite

Obszerne studium A. E. Waite’a o literaturze i doktrynie kabały, od Talmudu, „Sefer Jecira” i „Zoharu” po późniejszych kabalistów, chrześcijańskich interpretatorów i związki z innymi nurtami tradycji tajemnej.

czytaj ›

Różokrzyż · 1909

Kosmokoncepcja różokrzyżowców

Max Heindel

Główne dzieło Maxa Heindla z roku 1909: budowa człowieka i światów niewidzialnych, odrodzenie i Prawo Konsekwencji, kosmogeneza od Okresu Saturna, okultystyczna lektura Księgi Rodzaju, Chrystus i droga inicjacji.

czytaj ›

Wolnomularstwo · 1896

Mistyczne wolnomularstwo

Jirah Dewey Buck

Jirah Dewey Buck, lekarz i teozof, odczytuje wolnomularstwo jako spadkobiercę Doktryny Tajemnej i starożytnych misteriów: o etyce, geniuszu zakonu, Wielkiej Loży i symbolice jako drodze wtajemniczenia.

czytaj ›

Wolnomularstwo · 1914

Budowniczowie. Opowieść i studium wolnomularstwa

Joseph Fort Newton

Joseph Fort Newton, amerykański duchowny i wolnomularz, w trzech częściach – Proroctwo, Historia, Wykładnia – przedstawia symboliczne korzenie sztuki budowania, dzieje lóż operatywnych i spekulatywnych oraz duchowy sens wolnomularstwa.

czytaj ›

Tarot · 1911

Obrazowy klucz do tarota

Arthur Edward Waite

Klasyczny przewodnik Arthura Edwarda Waite’a do talii narysowanej przez Pamelę Colman Smith: historia i krytyka legend o tarocie, symboliczny opis Wielkich i Małych Arkanów oraz znaczenia kart i metody rozkładu.

czytaj ›

Gnoza · 1900

Okruchy zapomnianej wiary

George Robert Stow Mead

Monumentalny przegląd gnostycyzmu pierwszych dwóch wieków: tło religijne epoki, szkoły i mistrzowie w relacjach Ojców Kościoła, ślady Gnozy w apokryficznych Dziejach oraz zachowane pisma samych gnostyków w opracowaniu G. R. S. Meada.

czytaj ›

Gnoza · III–IV w. (tekst koptyjski); przekład Meada 1896, wyd. II 1921

Pistis Sophia

George Robert Stow Mead

Gnostycki traktat zachowany w koptyjskim kodeksie Askew: nauki Zmartwychwstałego dla uczniów, upadek i skruchy Pistis Sophii oraz tajemnice światów i dusz, w przekładzie i opracowaniu G. R. S. Meada.

czytaj ›

Neoplatonizm · 1896

Orfeusz

George Robert Stow Mead

Studium Meada o orfizmie: początki i pisma orfickie, teogonia i kosmogonia, panteon, misteria i symbolika, dyscyplina życia oraz nauka o ponownych narodzinach, czytane w świetle Proklosa i neoplatoników.

czytaj ›

Neoplatonizm · 1901

Apollonios z Tiany

George Robert Stow Mead

Portret Apolloniosa z Tiany, pitagorejskiego filozofa i reformatora religijnego I wieku, oparty głównie na Żywocie pióra Filostrata: podróże, nauki, cuda, spór z cesarzami oraz późniejsze dzieje jego legendy.

czytaj ›

Gnoza · 1903

Czy Jezus żył sto lat przed Chrystusem?

George Robert Stow Mead

Mead bada talmudyczne opowieści o Jezusie, żydowskie Toldoth Jeschu i świadectwa Epifaniusza, które umieszczają Jezusa około stu lat przed tradycyjną datą, i pyta, co mówią one o początkach chrześcijaństwa.

czytaj ›

Teozofia · 1895

Tajemnica świata

George Robert Stow Mead

Cztery eseje teozoficzne Meada: o Duszy Świata, o subtelnych szatach duszy, o tkaninie przeznaczenia i o prawdziwym oparciu w sobie, łączące źródła indyjskie, kabalistyczne, gnostyckie i klasyczne.

czytaj ›

Neoplatonizm · 1919

Nauka o ciele subtelnym

George Robert Stow Mead

Mead śledzi naukę o ciele subtelnym – ciele-duchu, ciele promienistym i ciele zmartwychwstania – w późnym platonizmie, w pismach hermetycznych i gnostyckich oraz we wczesnym chrześcijaństwie, traktując ją jako jedno z najtrwalszych przekonań ludzkości.

czytaj ›

Gnoza · 1924

Gnostycki Jan Chrzciciel

George Robert Stow Mead

Wybór z mandejskiej Księgi Jana w przekładzie Meada, opartym na niemieckim tłumaczeniu Lidzbarskiego, wraz ze studium o Janie Chrzcicielu i początkach chrześcijaństwa, relacją słowiańskiego Józefa Flawiusza i nowym przekładem Prologu Czwartej Ewangelii.

czytaj ›

Gnoza · 1906–1908

Echa z Gnozy

George Robert Stow Mead

Komplet jedenastu tomików Meada z lat 1906–1908: przekłady i objaśnienia hymnów hermetycznych, apokryficznych hymnów z Dziejów Jana i Tomasza, tak zwanego rytuału mitraickiego, wizji z Plutarcha oraz Wyroczni chaldejskich.

czytaj ›

Gnoza · 1913

Poszukiwania dawne i nowe

George Robert Stow Mead

Trzynaście studiów Meada o poszukiwaniu duchowej rzeczywistości: od taoizmu Czuang-tsy i buddyzmu mahajany przez reinkarnację, wczesnochrześcijańską mistykę i gnozę hellenistyczną po spirytualizm oraz filozofię Vaihingera, Bergsona i Euckena.

czytaj ›

Neoplatonizm · 1895

Plotyn

George Robert Stow Mead

Esej Meada napisany jako wstęp do wznowienia przekładów Plotyna Thomasa Taylora: porównanie epoki Plotyna z końcem XIX wieku, zarys jego nauki o Jednym, Umyśle i Duszy jako „teozofii Greków” oraz dawna bibliografia.

czytaj ›

Gnoza · 1910

Niektóre przygody mistyczne

George Robert Stow Mead

Dwadzieścia refleksyjnych szkiców Meada o hermetycznej zasadzie „jak w górze, tak w dole”, mistrzu i inicjacji, symbolizmie, ścieżce duchowej, mistycznej kosmogonii i naturze poszukiwania, pisanych z osobistej perspektywy badacza.

czytaj ›

Teozofia · 1888

Doktryna tajemna II

Helena Petrovna Blavatsky

Drugi tom opus magnum Heleny Blavatsky: dwanaście stanc Księgi Dzyan o pochodzeniu i ewolucji ludzkości przez kolejne rasy-rdzenie, studium archaicznej symboliki religii świata oraz uzupełnienia polemizujące z darwinizmem i nauką XIX wieku.

czytaj ›

Magia ceremonialna · 1854–1856

Dogmat i rytuał wysokiej magii, tom I: Dogmat

Éliphas Lévi

Pierwszy tom opus magnum Éliphasa Léviego: dwadzieścia dwa rozdziały dogmatyki magii, ułożone według liter hebrajskich i atutów tarota – od kandydata, tetragramu i pentagramu przez równowagę, światło astralne i łańcuch magiczny po Wielkie Dzieło i wróżbiarstwo.

czytaj ›

Magia ceremonialna · 1856

Dogmat i rytuał wysokiej magii, tom II: Rytuał

Éliphas Lévi (Alphonse-Louis Constant)

Drugi tom opus magnum Éliphasa Léviego, przełożony według wydania z 1861 roku: praktyka ceremonialna w dwudziestu dwóch rozdziałach – przygotowanie operatora, narzędzia, pentagram, talizmany, łańcuch magnetyczny, nekromancja, czary i tarot jako synteza systemu.

czytaj ›

Magia ceremonialna · 1911

Księga magii ceremonialnej

Arthur Edward Waite

Krytyczne kompendium Arthura Edwarda Waite’a o literaturze grymuarowej – od Arbatela i Klucza Salomona po Grimorium Verum, Wielki Grymuar i Grymuar Honoriusza – wraz z zestawionym z nich „kompletnym grymuarem” i komentarzem sceptycznego mistyka.

czytaj ›

Różokrzyż · 1924

Bractwo Różanego Krzyża

Arthur Edward Waite

Monografia Arthura Edwarda Waite’a z 1924 roku o dziejach różokrzyżowców: od manifestów i Godów chymicznych przez Maiera, Fludda i Vaughana po Złoty i Różany Krzyż oraz angielskie towarzystwa XIX wieku, czytane od zewnątrz i od wewnątrz.

czytaj ›

Magia ceremonialna · 1929

Magia w teorii i praktyce

Aleister Crowley

Trzecia część Księgi 4 Aleistera Crowleya: magia jako sztuka powodowania zmian zgodnie z wolą, formuły rytualne, narzędzia, inwokacja i ewokacja, Ciało Światła, a w dodatkach Liber Samekh, korespondencje kabały i rytuały A∴A∴.

czytaj ›

Tarot · 1889

Tarot Cyganów

Papus (Gérard Encausse)

Traktat Papusa z 1889 roku, który odczytuje tarot jako klucz absolutny wiedzy tajemnej: formuła tetragramu, liczby, trzy septenariusze arkanów, tarot astronomiczny, inicjacyjny i kabalistyczny oraz kurs wróżenia w siedmiu lekcjach.

czytaj ›

Alchemia · 1887

Życie Philippusa Theophrastusa Bombastusa z Hohenheimu, zwanego Paracelsusem

Franz Hartmann

Franz Hartmann przedstawia życie Paracelsusa, słownik jego terminów i wykład nauk – kosmologii, antropologii, pneumatologii, magii, medycyny, alchemii i astrologii – w interpretacji teozoficznej, która często przesłania praktyczny wymiar jego medycyny.

czytaj ›

Gnoza · II–III wiek (przekład angielski Jamesa: 1924)

Dzieje Jana i Dzieje Tomasza

Montague Rhodes James (przekład angielski)

Apokryficzne Dzieje Jana i Dzieje Tomasza z II i III wieku, w przekładzie z angielskiej wersji M. R. Jamesa: wizja krzyża światła, hymn tańca Chrystusa, misja Tomasza w Indiach i Hymn o Perle.

czytaj ›

Kabała · 1920

Misteria kabały, czyli tajemna harmonia obu Testamentów

Éliphas Lévi (Alphonse-Louis Constant)

Pośmiertnie wydane w 1920 roku studium Éliphasa Léviego, spisane w 1861 roku dla barona Spedalieriego, które odczytuje proroctwo Ezechiela i Apokalipsę świętego Jana jako dwa zwierciadła jednej kabalistycznej prawdy, łączącej Stary i Nowy Testament.

czytaj ›

Okultyzm · 1912

Księga mędrców

Éliphas Lévi

Późne, wydane pośmiertnie dzieło Éliphasa Léviego: dziesięć dialogów z klerykałem, filozofem, spirytystą i innymi rozmówcami oraz dwanaście rozdziałów definicji i aforyzmów, w których autor streszcza swoją filozofię religii, wiary i wiedzy.

czytaj ›

Literatura · 1861

Czarownik z Meudon

Éliphas Lévi

Powieść Éliphasa Léviego z 1861 roku o François Rabelais’m, proboszczu z Meudon, ukazanym jako mędrzec i wtajemniczony, którego śmiech kryje filozofię; trzy części osadzone w La Basmette, La Devinière i Meudon, z dedykacją dla Eweliny Hańskiej.

czytaj ›

Mistyka · 1845

Księga łez, czyli Chrystus Pocieszyciel

Alphonse-Louis Constant (Éliphas Lévi)

Dzieło Alphonse’a-Louisa Constanta, późniejszego Éliphasa Léviego, z 1845 roku: medytacja o cierpieniu fizycznym i moralnym, o Chrystusie Pocieszycielu i próba katolickiego wyznania wiary pogodzonego z filozofią nowożytną.

czytaj ›

Alchemia · 1926

Tajemna tradycja w alchemii

Arthur Edward Waite

Arthur Edward Waite krytycznie bada, czy za alchemią kryła się duchowa tradycja przemiany człowieka: przegląd od Bizancjum i Arabów po Vaughana i Helwecjusza prowadzi go do wniosku, że większość tekstów dotyczy przemiany metali.

czytaj ›

Alchemia · 1888

Żywoty filozofów alchemicznych

Arthur Edward Waite

Opracowane przez Waite’a na podstawie anonimowej kompilacji z 1815 roku żywoty słynnych alchemików, poprzedzone esejem o „chemii duchowej” i uzupełnione obszernym alfabetycznym katalogiem dzieł o filozofii hermetycznej.

czytaj ›

Czarostwo i demonologia · 1896

Kult diabła we Francji

Arthur Edward Waite

Waite poddaje krytyce źródeł francuskie doniesienia o lucyferycznym kulcie w wolnomularstwie – Bataille’a, Margiottę, Dianę Vaughan – i jeszcze przed przyznaniem się Léo Taxila w 1897 roku wykazuje ich nieprawdopodobieństwo.

czytaj ›

Martynizm · 1901

Życie Louisa Claude’a de Saint-Martina, Nieznanego Filozofa

Arthur Edward Waite

Biografia i wykład doktryny Louisa Claude’a de Saint-Martina, francuskiego teozofa chrześcijańskiego, ucznia Martinesa de Pasqually i czytelnika Jakuba Böhmego: o upadku człowieka, Naprawicielu, drodze reintegracji i mistyce liczb.

czytaj ›

Mistyka · 1906

Studia nad mistyką i niektórymi aspektami Tajemnej Tradycji

Arthur Edward Waite

Zbiór esejów Waite’a w trzech częściach – od życia mistycznego przez krytykę okultystycznych bezdroży po „dziedzińce Świątyni” – w których wiedza tajemna zostaje podporządkowana doświadczeniu zjednoczenia z Bogiem.

czytaj ›

Mistyka · 1915

Droga boskiego zjednoczenia

Arthur Edward Waite

Rozprawa Arthura Edwarda Waite’a o zjednoczeniu duszy z Bogiem jako celu drogi mistycznej: od doświadczenia niewysłowionego i świadectw mistyków łacińskich, poreformacyjnych i wschodnich po symbolikę mistycznych zaślubin, sakramentalizm i łaskę.

czytaj ›

Wolnomularstwo · 1925

Wolnomularstwo emblematyczne

Arthur Edward Waite

Studia Arthura Edwarda Waite’a o wolnomularstwie jako systemie symboli: od starych zapisów, Fludda i Królewskiego Łuku po ryty kontynentalne, stopnie rycerskie i stopnie zemsty, mity antymasońskie oraz miejsce Rzemiosła wśród obrzędów inicjacji.

czytaj ›

Gnoza · 1902

Ewangelie i Ewangelia

George Robert Stow Mead

George Robert Stow Mead przedstawia wyniki krytyki biblijnej swojej epoki – przekaz tekstu, problem synoptyczny i Janowy – po czym odróżnia historyczne ewangelie od duchowej Ewangelii żywego Chrystusa, rozumianej w świetle gnozy i mistyki.

czytaj ›

Gnoza · 1892

Szymon Mag

George Robert Stow Mead

George Robert Stow Mead podaje w dosłownych przekładach starożytne świadectwa o Szymonie Magu, poddaje je krytyce i rekonstruuje jego teozofię z „Wielkiego Objawienia” cytowanego przez Hipolita, broniąc „ojca herezji” przed obrazem herezjologów.

czytaj ›

Tarot · 1888

Tarot i Grymuar Armadela

Samuel Liddell MacGregor Mathers

Traktat Samuela Liddella MacGregora Mathersa o Tarocie z 1888 roku – symbolika atutów, znaczenia kart, rozkłady i gra – połączony z jego przekładem Grymuaru Armadela, rękopiśmiennego podręcznika magii pieczęci i duchów, wydanym dopiero pośmiertnie.

czytaj ›

Kabała · 1878

Księga Słów – Sephir H’Debarim

Albert Pike

Prywatnie wydany słownik Alberta Pike’a, objaśniający hasła i słowa święte stopni rytu szkockiego, od pierwszego do trzydziestego pierwszego, w świetle hebrajskiego, kabały, Egiptu i hermetyzmu, poprzedzony wyjątkami z przedmowy do „Long-Livers” z 1722 roku.

czytaj ›

Religie starożytne · 1924

Wiara i nauka irańsko-aryjska w Zend-Aweście

Albert Pike

Pośmiertnie wydane studium Alberta Pike’a nad Awestą: historia jej odkrycia, spory o kolebkę zaratusztrianizmu, a następnie komentarz do Gath, Młodszej Yasny, Wendidadu, Vispered i Khorda Awesty, czytanych jako źródło dawnej mądrości irańskiej.

czytaj ›

Religie starożytne · 1930

Bóstwa i kult indoaryjski w Rigwedzie

Albert Pike

Pośmiertnie wydane studium Alberta Pike’a nad hymnami Rigwedy: osobowość i epitety Agniego, Indry, Varuny, Mitry, Aświnów i innych bóstw, kult ofiarny i porównanie z religią Awesty, z tezą o filozoficznym rdzeniu wiary wedyjskiej.

czytaj ›

Alchemia · pisma z lat ok. 1520–1541, drukowane głównie w latach 1560–1591 (po niemiecku i po łacinie); 1894 (dwutomowy przekład angielski Waite’a, podstawa tego wydania)

Pisma hermetyczne i alchemiczne Paracelsusa, t. I

Paracelsus (Theophrastus Bombastus von Hohenheim); przekład angielski i opracowanie Arthur Edward Waite

Pierwszy tom angielskiego zbioru Waite’a z 1894 roku: „chemia hermetyczna” Paracelsusa i pism mu przypisywanych – Siedem Kanonów metali, Jutrzenka Filozofów, dziewięć ksiąg O naturze rzeczy, nauka o żywiołach i siedem dodatków.

czytaj ›

Alchemia · pisma z lat ok. 1520–1541, drukowane głównie w latach 1560–1591 (po niemiecku i po łacinie); *Archidoxis* napisane ok. 1526, druk pośmiertny ok. 1570; 1894 (przekład angielski Waite’a, podstawa tego wydania)

Pisma hermetyczne i alchemiczne Paracelsusa, t. II

Paracelsus (Theophrastus Bombastus von Hohenheim); przekład angielski i opracowanie Arthur Edward Waite

Drugi tom zbioru Waite’a z 1894 roku: medycyna hermetyczna Paracelsusa – dziesięć ksiąg Archidoksów, pisma o długim życiu, kwintesencji i alchemii jako kolumnie medycyny – oraz filozofia hermetyczna z Filozofią do Ateńczyków i krótkim leksykonem alchemii.

czytaj ›

Alchemia · ok. 900 (zaginiony oryginał arabski); przekład łaciński XII–XIII w.; pierwodruk łaciński 1572; 1896 (przekład angielski Waite’a, podstawa tego wydania)

Turba Philosophorum, czyli Zgromadzenie Filozofów

autor anonimowy (oryginał arabski, ok. 900); przekład angielski Arthur Edward Waite

Siedemdziesiąt dwie mowy Turba philosophorum – jednego z najstarszych tekstów alchemii łacińskiej, przełożonego z zaginionego oryginału arabskiego – w angielskim przekładzie A. E. Waite’a z 1896 roku: zgromadzenie mędrców pod przewodem Pitagorasa rozprawia o Kamieniu.

czytaj ›

Alchemia · ok. 1330 (powstanie traktatu); 1546 (pierwodruk łaciński w skrócie Laciniusa, Wenecja, Aldus); 1894 (przekład angielski Waite’a, podstawa tego wydania)

Nowa perła wielkiej ceny

Piotr Bonus z Ferrary (Petrus Bonus); wyd. Janus Lacinius; przekład angielski Arthur Edward Waite

Pretiosa margarita novella Piotra Bona z Ferrary (ok. 1330) w skrócie Janusa Laciniusa z aldyńskiego druku 1546 i przekładzie A. E. Waite’a z 1894 roku: scholastyczna obrona alchemii jako sztuki naturalnej i boskiej, z wyciągami z dawnych mistrzów.

czytaj ›

Alchemia · 1604

Rydwan triumfalny antymonu

Bazyli Walenty (Basilius Valentinus, autor legendarny; tekst wydany przez Johanna Thöldego); edycja angielska Arthur Edward Waite

Rydwan triumfalny antymonu przypisywany Bazylemu Walentynowi, wydany po niemiecku przez Johanna Thöldego w 1604 roku, w angielskiej edycji A. E. Waite’a z 1893 roku z przedmową o zagadce autora: antymon jako trucizna, lekarstwo i Kamień Ognia.

czytaj ›

Alchemia · pisma z lat dziewięćdziesiątych XVI w.; 1676 (pierwodruk łaciński, Hamburg); 1893 (przekład angielski Waite’a, podstawa tego wydania)

Pisma alchemiczne Edwarda Kelleya

Edward Kelley (Kelly); przekład angielski i opracowanie Arthur Edward Waite

Łacińskie traktaty Edwarda Kelleya, medium Johna Dee i alchemika na dworze Rudolfa II – Kamień filozofów, fragmenty listów, Droga wilgotna i Teatr astronomii ziemskiej – w opracowaniu A. E. Waite’a z 1893 roku, z obszerną przedmową biograficzną.

czytaj ›

Wolnomularstwo · 1921

Nowa encyklopedia wolnomularstwa, t. I

Arthur Edward Waite

Pierwszy tom Nowej encyklopedii wolnomularstwa Arthura Edwarda Waite’a (1921): słowniczek rytów i stopni oraz hasła o historii, postaciach, rytuałach i symbolice masońskiej, o misteriach starożytnych i o tradycjach tajemnych, które próbowano z wolnomularstwem łączyć.

czytaj ›

Wolnomularstwo · 1921

Nowa encyklopedia wolnomularstwa, t. II

Arthur Edward Waite

Drugi tom Nowej encyklopedii wolnomularstwa Arthura Edwarda Waite’a (1921): hasła o stopniach wysokich, legendach i fałszywych dokumentach, o bullach papieskich, Kościele tajemnym i duchowym sensie inicjacji, oddzielonym przez Waite’a od badań psychicznych.

czytaj ›

Hermetyzm · 1893–1894

Collectanea Hermetica, zeszyty I–V

William Wynn Westcott (red.)

Pierwsze pięć zeszytów serii W. Wynna Westcotta z lat 1893–1894: Arkanum hermetyczne, Boski Pymander, Krótkie dociekanie o sztuce hermetycznej, Aesch Mezareph oraz Sen Scypiona ze Złotymi wierszami i Symbolami Pitagorasa.

czytaj ›

Hermetyzm · 1895–1896 (zeszyty VI–VIII); prace w zeszytach IX–X ogłoszone pierwotnie osobno w 1890 i 1887

Collectanea Hermetica, zeszyty VI–X

William Wynn Westcott (red.)

Zeszyty VI–X serii W. Wynna Westcotta: Wyrocznie chaldejskie, Eufrates Thomasa Vaughana, Magia egipska Florence Farr oraz prace Westcotta o liczbach i przekład Sefer Jecira.

czytaj ›

Wolnomularstwo · 1826

Znaki i symbole objaśnione

George Oliver

Dwanaście wykładów George’a Olivera o hieroglificznym systemie starożytnych i symbolach wolnomularskich – Oku, Wężu, cherubinach, filarach, drabinie, punkcie w kole i fartuchu – w przekładzie według wydania z 1837 roku.

czytaj ›

Literatura · 1844

Matka Boża

Éliphas Lévi (Alphonse-Louis Constant)

Epopeja prozą Alphonse’a-Louisa Constanta z 1844 roku: symbolika Ewy i Maryi, wizja Sądu Ostatecznego i Nowego Świata, w której Maryja staje się obrazem odkupionej kobiety i boskiej miłości.

czytaj ›

Literatura · 1841

Biblia wolności

Éliphas Lévi (Alphonse-Louis Constant)

Manifest społeczno-religijny Alphonse’a-Louisa Constanta z 1841 roku, skonfiskowany zaraz po wydaniu: czterdzieści rozdziałów prozy biblijnej o Bogu, wolności, własności, kapłaństwie i nadejściu Pocieszyciela, który wyzwoli lud.

czytaj ›

Literatura · 1841

Wniebowzięcie kobiety

Éliphas Lévi (Alphonse-Louis Constant)

Wczesna księga Alphonse’a-Louisa Constanta z 1841 roku: autobiograficzne „Wyznanie autora”, poemat prozą na motywach Pieśni nad pieśniami o miłości i wywyższeniu kobiety oraz naśladowania poezji świętego Jana od Krzyża.

czytaj ›

Literatura · 1848

Testament wolności

Éliphas Lévi (Alphonse-Louis Constant)

Prozatorski poemat Alphonse’a-Louisa Constanta z roku Wiosny Ludów: czterdzieści obrazów dziejów Wolności, od buntu Lucyfera i wędrówki ludu przez pustynię po jej ukrzyżowanie i zmartwychwstanie.

czytaj ›

Okultyzm · 1883

Paradoksy najwyższej nauki

Éliphas Lévi (Alphonse-Louis Constant)

Siedem paradoksów Éliphasa Léviego o religii, wolności, miłości, wiedzy, rozumie, wyobraźni i woli, z rekapitulacją o magii, „Zasadami niezmiennymi” i „Wielką Tajemnicą”, przełożone z angielskiej edycji z 1883 roku z przypisami E. O.

czytaj ›

Okultyzm · 1895–1896 (wydania pośmiertne)

Katechizm pokoju

Éliphas Lévi (Alphonse-Louis Constant)

Pośmiertnie ogłoszone pisma Éliphasa Léviego: Katechizm pokoju w dwunastu rozdziałach, rozważania biblijne z wyjątkami z Biblii wolności oraz Wielkie klucze i klawikuły Salomona z talizmanami i literami świętymi.

czytaj ›

Literatura · 1916

Hymny do bogów

Albert Pike

Wiersze Alberta Pike’a: tytułowy cykl hymnów do bogów Grecji, liryki z podróży po Nowym Meksyku i Arkansas oraz utwory osobiste i patriotyczne, według wydania z 1916 roku.

czytaj ›

Hermetyzm · 1887

Tablica Izyjacka kardynała Bembo

William Wynn Westcott

Studium Williama Wynna Westcotta o Mensa Isiaca, brązowej tablicy z pseudoegipską ikonografią, jej dziejach i okultystycznych interpretacjach, uzupełnione jego tekstem o historii różokrzyżowców.

czytaj ›

Mistyka · 1923

Lampy mistyki zachodniej

Arthur Edward Waite

Zbiór szkiców A. E. Waite’a o życiu duszy w Bogu: od poszukiwań duchowych i spirytyzmu, przez dzieje mistyków od Dionizego do kwietystów, ku kontemplacji i zjednoczeniu.

czytaj ›

Alchemia · 1893

Collectanea Chemica

Arthur Edward Waite (red.)

Sześć dawnych traktatów alchemicznych i jatrochemicznych z rękopisu Fredericka Hockleya, wydanych w 1893 roku przez A. E. Waite’a: od Alkahestu Filaletesa po Księgę zanadrzną George’a Ripleya.

czytaj ›

Martynizm · 1922

Saint-Martin, mistyk francuski

Arthur Edward Waite

Dwie monografie A. E. Waite’a z 1922 roku: o Louisie-Claudzie de Saint-Martinie i dziejach nowożytnego martynizmu oraz o Rajmundzie Lullusie jako filozofie, rzekomym alchemiku i mistyku chrześcijańskim.

czytaj ›

Literatura · 1902

Księga misterium i wizji

Arthur Edward Waite

Tom poezji A. E. Waite’a z 1902 roku: monologi, moralitet o Zagubionym Słowie, wizje i światy nieurzeczywistnione, pomyślane jako literacki wyraz sakramentalnego życia i Wielkiego Poszukiwania.

czytaj ›

Okultyzm · 1891

Traktat metodyczny nauki tajemnej

Papus (Gérard Encausse)

Obszerny wykład Papusa z 1891 roku z listem-przedmową Adolphe’a Francka: metoda analogii, doktryna o życiu, człowieku i śmierci, tradycja od Egiptu po wolnomularstwo, magia i dywinacja.

czytaj ›

Kabała · 1892

Kabała

Papus (Gérard Encausse)

Kompendium Papusa o kabale w rozszerzonej wersji z 1903 roku: podziały tradycji, wykłady Lévi, Sédira i Guaity o sefirotach, przekład Sefer Jecira, streszczenia Zoharu i obszerne bibliografie.

czytaj ›

Magia ceremonialna · 1893

Traktat elementarny magii praktycznej

Papus (Gérard Encausse)

Obszerny podręcznik Papusa w trzech częściach: teoria człowieka, natury i archetypu, realizacja przez medytację, wolę i astrologię oraz adaptacja, czyli magnetyzm, ceremoniał i medycyna hermetyczna.

czytaj ›

Martynizm · 1899

Martynezyzm, willermozyzm, martynizm i wolnomularstwo

Papus (Gérard Encausse)

Szkic Papusa o czterech obliczach ruchu martynistycznego – Pasquallym, Willermozie, Saint-Martinie i martynizmie współczesnym – oraz o różnicy między zakonem iluminatów a wolnomularstwem.

czytaj ›

Okultyzm · 1886

U progu misterium

Stanislas de Guaita

Programowy esej Stanislasa de Guaity, współzałożyciela Kabalistycznego Zakonu Różokrzyża, w poszerzonej wersji z 1890 roku: obrona wysokiej magii, komentarz do rycin Khunratha i dokumenty martynizmu oraz Różokrzyża.

czytaj ›

Martynizm · ok. 1771–1772 (rękopis); pierwsze wydanie drukiem 1899

Traktat o reintegracji istot

Martinès de Pasqually

Niedokończony traktat Martinèsa de Pasqually, założyciela Élus Coëns, o emanacji duchów, ich upadku, upadku Adama i reintegracji, wyłożony jako tajemny komentarz do Księgi Rodzaju i dziejów patriarchów.

czytaj ›

Martynizm · 1775

O błędach i prawdzie

Louis-Claude de Saint-Martin

Pierwsze dzieło Louisa-Claude'a de Saint-Martina, podpisane „przez pewnego Filozofa Nieznanego”: wykład o dwóch zasadach, pierwotnej godności i upadku człowieka oraz krytyka materializmu, polityki, praw i nauk jego epoki.

czytaj ›

Martynizm · 1782

Obraz naturalny

Louis-Claude de Saint-Martin

Drugie wielkie dzieło Louisa-Claude'a de Saint-Martina: wykład w dwudziestu dwóch rozdziałach o człowieku jako kluczu do poznania Boga i natury, o jego upadku i drogach naprawy ukazanych w Piśmie.

czytaj ›

Alchemia · 1909

Symbolika hermetyczna

Oswald Wirth

Zbiór studiów Oswalda Wirtha o ideografii alchemicznej i jej odczytaniu jako języka inicjacji wolnomularskiej, z katechizmem hermetyczno-wolnomularskim, odą alchemiczną i uwagami o medycynie tajemnej.

czytaj ›

Magia ceremonialna · XVIII w. jako *Le Grand Grimoire* (data z XVI w. na stronach tytułowych jest fikcyjna); tytuł *Le Dragon rouge* w wydaniach z początku XIX w.; podstawa przekładu: wydanie z 1823

Czerwony Smok

Anonim (tekst podpisany imieniem Antonio Venitiana del Rabina)

Francuski grymuar ludowy, znany też jako Wielki Grymuar: hierarchia duchów piekielnych, sporządzenie Różdżki piorunującej, przywołanie Lucyfuga Rofokala i zawarcie paktu, a także zbiór sekretów i dodatek z wydania Le véritable Dragon rouge.

czytaj ›

Magia ceremonialna · XVIII w. (data 1517 i wydawca „Alibeck Egipcjanin” na stronie tytułowej są fikcyjne); podstawa przekładu: wydanie z 1817

Grimorium Verum

Anonim

Francuski grymuar podszywający się pod Klawikuły Salomona: trzy potęgi piekielne – Lucyfer, Belzebub i Astarot – ich podwładni i znaki, przygotowanie narzędzi, wezwania i odprawianie duchów oraz zbiór sekretów magicznych.

czytaj ›

Czarostwo i demonologia · 1486

Młot na czarownice

Heinrich Kramer (Institoris) i Jacob Sprenger

Traktat inkwizytorski z lat 1486–1487 o istnieniu czarów, działaniu czarownic i procedurze sądowej, w przekładzie według angielskiej wersji Montague’a Summersa z 1928 roku, z jego wstępem, bullą Innocentego VIII i aprobacją kolońską.

czytaj ›

Magia ceremonialna · 1655

Czwarta księga filozofii tajemnej

Pseudo-Agryppa i inni (zbiór w opracowaniu Roberta Turnera)

Zbiór opracowany przez Roberta Turnera w 1655 roku: apokryficzna Czwarta księga przypisywana Agryppie, jego traktat o geomancji, Heptameron Piotra z Abano, Isagoge Georga Pictoriusa, geomancja astronomiczna Gerarda z Cremony i Arbatel.

czytaj ›

Magia ceremonialna · XVII/XVIII w. (najstarsze edycje noszą daty 1670 i 1760, obie niepewne); podstawa przekładu: wydanie z 1800

Grymuar papieża Honoriusza

Anonim (przypisywany papieżowi Honoriuszowi III)

Francuski grymuar podszywający się pod bullę papieża Honoriusza III: przygotowania postne i liturgiczne, zaklęcia na każdy dzień tygodnia, zbiór najrzadszych sekretów oraz sekrety i przeciwczary Guidona.

czytaj ›

Magia ceremonialna · początek XIX w., zwykle datowany na ok. 1820 (fabuła zakłada wyprawę egipską 1798–1801)

Czarna Kura

Anonim

Francuski grymuar w formie opowieści oficera z wyprawy egipskiej, któremu starzec z piramidy wyjawia sekrety talizmanów i pierścieni oraz sposób wyhodowania czarnej kury znoszącej złote jaja.

czytaj ›

Magia ceremonialna · 1659

Prawdziwa i wierna relacja

John Dee (wyd. Meric Casaubon)

Wydane przez Merica Casaubona w 1659 roku zapiski seansów Johna Dee i Edwarda Kelleya z lat 1583–1587 i 1607, obejmujące podróż do Polski, Kraków, Pragę i rozmowy z duchami anielskimi, z przedmową wydawcy i apologią Dee.

czytaj ›

Magia ceremonialna · początek XVIII w. (najstarsze zachowane wydania, m.in. z 1706); podstawa przekładu: wydanie z 1776

Mały Albert

Anonim (przypisywany fikcyjnemu „Albertowi Małemu”)

Słynny francuski grymuar ludowy: sekrety miłości, zdrowia, wojny i domu, talizmany planetarne i przepisy sporządzane w godzinach planet, uzupełnione sekretami miłośnika natury i tablicami wschodu słońca.

czytaj ›

Magia ceremonialna · pocz. XVIII w. (francuska kompilacja; przekład według wydania z 1770; łacińskie pierwowzory z XIII–XV w.)

Wielki Albert

Anonim

Francuska kompilacja ludowa z łacińskich pism przypisywanych Albertowi Wielkiemu: traktat o poczęciu i „sekretach kobiet”, moce ziół, kamieni i zwierząt oraz setki przepisów przyrodzonych, w przekładzie według wydania z 1770 roku.

czytaj ›

Magia ceremonialna · ok. 1819 (druk lilski z fikcyjnym adresem „A Rome 1740”; wcześniejsze wydania z XVII–XVIII w.)

Enchiridion papieża Leona

Anonim

Francuski modlitewnik magiczny przypisywany papieżowi Leonowi III i rzekomo posłany Karolowi Wielkiemu: modlitwy ochronne na dni tygodnia, pantakle, siedem plansz oraz „sekrety mistyczne” i ludowe zamawiania, według druku lilskiego z ok. 1819 roku.

czytaj ›

Alchemia · 1919

Dzieła Thomasa Vaughana

Arthur Edward Waite (red.)

Zbiorowe wydanie pism Thomasa Vaughana (Eugeniusza Filaletesa) z lat 1650–1655 – od „Anthroposophia Theomagica” po „Euphrates” – opracowane przez A. E. Waite’a, z przedmową biograficzną i wstępem o mistycznej nauce autora.

czytaj ›

Kabała · 1894

Księga blasków

Éliphas Lévi

Pośmiertna księga Éliphasa Léviego: swobodny wykład Idry i „Siphra Dzeniuta” z Zoharu, część o chwale chrześcijańskiej i masońska „Gwiazda Płomienista”, uzupełnione „Wyznaniem wiary”, dziesięcioma lekcjami Kabały i studium Papusa.

czytaj ›

Wolnomularstwo · 1857

Magnum Opus

Albert Pike

Prywatnie wydrukowana w 1857 roku redakcja rytuałów stopni od czwartego do trzydziestego drugiego Dawnego i Uznanego Rytu Szkockiego w opracowaniu Alberta Pike’a, poprzedzająca o czternaście lat „Moralność i dogmat”.

czytaj ›

Magia ceremonialna · 1849

Szósta i siódma księga Mojżesza

Anonim

Niemiecki grymuar ludowy, ogłoszony drukiem w 1849 roku przez Johanna Scheiblego, z pieczęciami duchów, „magią Izraelitów”, formułami kabały praktycznej i „Semiphoras” Salomona, przełożony według amerykańskiego wydania angielskiego z 1880 roku.

czytaj ›

Czarostwo i demonologia · 1584

Odkrycie czarostwa

Reginald Scot

Traktat Reginalda Scota z 1584 roku przeciw wierze w czary i procesom czarownic: szesnaście ksiąg o oszustwach, złudzeniach i sztuczkach, z „Rozprawą o diabłach i duchach” oraz aparatem dziewiętnastowiecznego wydania krytycznego.

czytaj ›

Alchemia · 1857

Uwagi o alchemii i alchemikach

Ethan Allen Hitchcock

Studium amerykańskiego oficera Ethana Allena Hitchcocka z 1857 roku, który na podstawie cytatów z dawnych alchemików dowodzi, że przedmiotem Sztuki był człowiek, a kamień filozofów symbolem jego przemiany moralnej i religijnej.

czytaj ›

Alchemia · 1914

Problemy mistyki i jej symboliki

Herbert Silberer

Pionierska psychoanalityczna interpretacja symboliki alchemicznej i różokrzyżowej: Herbert Silberer czyta osiemnastowieczną przypowieść z „Tajnych figur różokrzyżowców” kolejno jako sen, traktat alchemiczny i drogę duchowego odrodzenia, w przekładzie według angielskiego wydania z 1917 roku.

czytaj ›

Alchemia · 1891

Teorie i symbole alchemików

Albert Poisson

Podręcznik Alberta Poissona z 1891 roku: teorie alchemiczne, siedem metali i alchemia mistyczna, a następnie klucz do symboli Wielkiego Dzieła – jaja filozoficznego, operacji, barw i Kamienia – ze słownikiem symboli hermetycznych.

czytaj ›

Alchemia · 1612

Trzy klasyki alchemii francuskiej

Nicolas Flamel (przypisywane), Alexandre-Toussaint Limojon de Saint-Didier, Cyliani

Trzy klasyczne teksty alchemii francuskiej w jednym tomie: „Księga figur hieroglificznych” przypisywana Mikołajowi Flamelowi, „Tryumf hermetyczny” Limojona de Saint-Didier i „Hermes odsłonięty” Cylianiego.

czytaj ›

Teozofia · 1612

Aurora

Jakub Böhme

Pierwsze, nieukończone dzieło Jakuba Böhmego, spisane w Görlitz w 1612 roku: o jakościach Bożych, siedmiu duchach źródłowych, aniołach, upadku Lucyfera i stworzeniu świata, w przekładzie według angielskiego wydania z 1656 roku.

czytaj ›

Różokrzyż · 1890

W przedsionku świątyni mądrości

Franz Hartmann

Książka Franza Hartmanna z 1890 roku o filozofii hermetycznej, adeptach, manifestach różokrzyżowych i pseudoróżokrzyżowcach, zakończona pouczeniami dla aspiranta prawdziwego Różanego Krzyża i rozdziałem o alchemii.

czytaj ›

Alchemia · ok. 1531–1532 (najstarszy rękopis; kopia Harley 3469 z 1582)

Splendor Solis

Salomon Trismosin (atrybucja legendarna)

Słynny ilustrowany traktat alchemiczny przypisywany legendarnemu Salomonowi Trismosinowi: wykład Kamienia Mędrców w przekładzie według francuskiej „Toison d’or” z 1612 roku, z miniaturami rękopisu Harley 3469 z 1582 roku.

czytaj ›

Alchemia · XVI w. (wzór kopii Wellcome z 1588, kopia ok. 1600; wiersze drukiem 1652)

Zwój Ripleya

George Ripley (atrybucja tradycyjna)

Emblematyczny zwój alchemiczny z tradycji George’a Ripleya według rękopisu Wellcome MS. 692, przedstawiony w jedenastu planszach z przekładem wszystkich napisów i czterech wierszy, wraz z wersją drukowaną Eliasa Ashmole’a z 1652 roku.

czytaj ›

Alchemia · 1677

Mutus Liber

Altus (pseudonim) i Magophon (Pierre Dujols)

Piętnaście plansz „Księgi niemej” wydanej w La Rochelle w 1677 roku pod pseudonimem Altus, z komentarzem „Hipotypoza”, który Pierre Dujols ogłosił jako Magophon w 1914 roku, przełożonym z francuskiego.

czytaj ›

Alchemia · 1600

Obraz bogatych wynalazków

François Béroalde de Verville

Francuska wersja Snu Polifila w opracowaniu François Béroalde’a de Verville (1600), poprzedzona jego Zbiorem steganograficznym, który czyta miłosną wędrówkę bohatera jako zasłonę filozofii hermetycznej i alchemicznej.

czytaj ›

Hermetyzm · 1618

Studium makrokosmosu

Robert Fludd

Traktat astrologiczny Roberta Fludda z De naturae simia (1618), drugiej części Utriusque cosmi historia, w przekładzie opartym na francuskim wydaniu Pierre’a Piobba z 1907 roku, wraz z jego przedmową.

czytaj ›

Alchemia · 1613

Azot filozofów

Bazyli Walenty (atrybucja tradycyjna)

Azot filozofów przypisywany Bazylemu Walentemu, z Rozmową Ducha Merkuriusza z bratem Albertem i poematem Clovisa Hesteau de Nuysement, według paryskiej edycji z połowy XVII wieku; atrybucja pozostaje legendarna.

czytaj ›

Różokrzyż · 1616

Obrona Braterstwa Różanego Krzyża

Robert Fludd

Apologia różokrzyżowców Roberta Fludda: krótka Apologia compendiaria (1616) jako proemium obszernego Tractatus apologeticus (1617), odpowiedzi na ataki Andreasa Libaviusa i pierwszego szkicu filozofii autora.

czytaj ›

Hermetyzm · 1617

Historia makrokosmosu

Robert Fludd

Pierwszy traktat Utriusque cosmi historia Roberta Fludda (Oppenheim 1617): siedem ksiąg o zasadach, budowie, muzyce i stworzeniach wielkiego świata, od pierwotnej ciemności po ciała mieszane.

czytaj ›

Różokrzyż · 1629

Zmaganie Mądrości z Głupotą

Robert Fludd

Sophiae cum moria certamen (1629), odpowiedź Roberta Fludda na ataki Marina Mersenne’a, wraz z Summum bonum z tego samego roku, wydanym pod nazwiskiem Joachima Friziusa i przypisywanym Fluddowi.

czytaj ›

Alchemia · 1633

Klucz filozofii i alchemii Fluddowskiej

Robert Fludd

Clavis philosophiae et alchymiae Fluddanae (Frankfurt 1633), ostatnia odpowiedź Roberta Fludda Mersenne’owi, Gassendiemu i Lanoviusowi, zakończona wykładem boskiej i mistycznej alchemii jako działania Słowa w świecie.

czytaj ›

Hermetyzm · 1638

Filozofia mojżeszowa

Robert Fludd

Pośmiertna synteza Roberta Fludda, wydana po łacinie w 1638 i po angielsku w 1659 roku: filozofia przyrody oparta na Księdze Rodzaju, od szkła pogodowego po sympatię i magnetyzm.

czytaj ›

Magia ceremonialna · XII–XIII w. (łacińska *Ars notoria*; przekład angielski Roberta Turnera 1657)

Ars Notoria

Pseudo-Salomon

Średniowieczna Ars notoria przypisywana Salomonowi i Apolloniuszowi: modlitwy, imiona i noty mające wlewać w umysł pamięć, wymowę i wiedzę wszystkich nauk, w przekładzie według angielskiej wersji Roberta Turnera z 1657 roku.

czytaj ›

Magia ceremonialna · XVII w. (rękopis Sloane 3825, ok. poł. XVII w.)

Lemegeton, części II, III i V

Anonim

Dalsze księgi Mniejszego Klucza Salomona według rękopisu Sloane 3825: Theurgia-Goetia o duchach stron świata, Ars Paulina o aniołach godzin i znaków zodiaku oraz początek Ars nova; Ars Almadel pominięto z braku czytelnego tekstu.

czytaj ›

Magia ceremonialna · I–V w. n.e. (datowanie sporne; przekład angielski F. C. Conybeare’a 1898)

Testament Salomona

Anonim

Grecki apokryf z pierwszych wieków naszej ery o królu Salomonie, który pierścieniem od archanioła Michała zaklina demony i zmusza je do budowy Świątyni, w przekładzie według angielskiej wersji F. C. Conybeare’a z 1898 roku.

czytaj ›

Magia ceremonialna · 1572

Klawikuła Salomona

Anonim

Klawikuła Salomona objawiona przez Ptolemeusza Greka według angielskiego rękopisu Sloane 3847 z 1572 roku: godziny, duchy, pentakle i eksperymenty w księdze pierwszej, a w drugiej przygotowania operatora, narzędzia, kręgi i okadzenia.

czytaj ›

Magia ceremonialna · XV w.

Księga duchów

Anonim

Le Livre des Esperitz, piętnastowieczny francuski katalog duchów z rękopisu Trinity College O.8.29: Lucyfer, Bezlebuth i Satan, czterej królowie stron świata i kilkadziesiąt duchów z urzędami i legionami, poprzednik Pseudomonarchia daemonum i Goecji.

czytaj ›

Hermetyzm · 1508

O siedmiu wtórnych przyczynach

Jan Tritemiusz (Johannes Trithemius)

Traktat Jana Tritemiusza, opata ze Sponheim, napisany w 1508 roku dla cesarza Maksymiliana I: siedmiu aniołów planetarnych kolejno rządzi światem przez 354 lata i 4 miesiące, a dzieje od stworzenia układają się w ich cykle.

czytaj ›

Kabała · 1897

Kanon

William Stirling

Kanon Williama Stirlinga z 1897 roku: spekulatywne studium świętej liczby i geometrii, które przez gematrię greckich i hebrajskich imion łączy architekturę świątyń, kosmologię, rytuał i wolnomularstwo w jedną rzekomą regułę starożytnych sztuk.

czytaj ›

Mistyka · 1802

Obłok nad sanktuarium

Karl von Eckartshausen

Sześć listów Karla von Eckartshausena z 1802 roku o wewnętrznym Kościele, wspólnocie światła i odrodzeniu człowieka, w przekładzie według angielskiej wersji Isabelle de Steiger, ważnych dla mistyki chrześcijańskiej i tradycji różokrzyżowej.

czytaj ›

Magia ceremonialna · 1902

Ukochany Hathor i Świątynia Złotego Jastrzębia

Florence Farr i Olivia Shakespear

Dwa egipskie dramaty misteryjne Florence Farr i Olivii Shakespear z kręgu Złotego Brzasku: próba wodza Aahmesa w świątyni Hathor i walka o talizman Złotego Jastrzębia, z uwagami wstępnymi autorek.

czytaj ›

Magia ceremonialna · 1874

Eulis!

Paschal Beverly Randolph

Ostatnia księga Paschala Beverly’ego Randolpha (Toledo 1874): alchemia uczuciowa, unieśmiertelnienie i wzrok duszy, czyli doktryna jego Bractwa Eulis o miłości małżeńskiej jako akcie woli i modlitwy, źródło zachodniej magii seksualnej.

czytaj ›

Magia ceremonialna · 1870

Jasnowidzenie!

Paschal Beverly Randolph

Praktyczny podręcznik Paschala Beverly’ego Randolpha z 1870 roku: zmysły wewnętrzne i widzenie somnambuliczne, a potem teoria i reguły pracy ze zwierciadłem magnetycznym, oparte na XIX-wiecznej nauce o fluidzie i woli.

czytaj ›

Magia ceremonialna · 1869

Miłość i jej ukryta historia

Paschal Beverly Randolph

Popularny traktat Paschala Beverly’ego Randolpha o naturze miłości i małżeństwa, przełożony z wydania z 1869 roku, wraz z rozprawą o jasnowidzeniu; zapowiedź doktryny wyłożonej później w Eulis!.

czytaj ›

Różokrzyż · 1885

Pisma alchemiczne i różokrzyżowe

William Wynn Westcott

Trzy pisma Williama Wynna Westcotta, współzałożyciela Złotego Brzasku: odczyt o wiecznie płonących lampach (1885), esej o alchymii duchowej i materialnej (1893) i przemówienie o różokrzyżowcach dawniej i dziś.

czytaj ›

Teozofia · 1895

Studia okultystyczne

Helena Petrovna Blavatsky

Pośmiertny wybór artykułów Heleny Bławatskiej z „Lucifera” z lat 1887–1891: okultyzm praktyczny a sztuki tajemne, hipnotyzm, działanie psychiczne i noetyczne, ezoteryczny sens Ewangelii, z trzema dodatkowymi artykułami.

czytaj ›

Literatura · 1892

Opowieści koszmarne

Helena Petrovna Blavatsky

Pięć opowieści niesamowitych Heleny Bławatskiej, wydanych pośmiertnie w 1892 roku z przedmową Annie Besant, w których jasnowidzenie, sobowtór i czarna magia ilustrują nauki okultystyczne w kostiumie literatury grozy.

czytaj ›

Teozofia · 1895

Współczesny Panarion

Helena Petrovna Blavatsky

Pośmiertny zbiór listów, polemik i artykułów Heleny Bławatskiej z lat amerykańskich i indyjskich: od obrony mediów spirytystycznych po wczesne teksty z „The Theosophist” o okultyzmie, jodze i teozofii.

czytaj ›

Teozofia · 1890–1891 (część I – 1890, część II – 1891; posiedzenia od stycznia do czerwca 1889)

Rozmowy w Loży Bławatskiej

Helena Petrovna Blavatsky

Opracowany ze stenogramów zapis dziesięciu posiedzeń Loży Blavatsky w Londynie w 1889 roku, na których H. P. Blavatsky odpowiadała na pytania o pierwsze stanze Księgi Dzyan i trudne miejsca kosmogenezy Doktryny tajemnej.

czytaj ›

Teozofia · 1923

Listy Mahatmów do A. P. Sinnetta

Mahatmowie M. i K. H. (przypisywane); zebrał i wydał A. Trevor Barker

Listy przypisywane Mistrzom M. i K. H., otrzymywane przez A. P. Sinnetta w latach 1880–1885 i wydane w 1923 roku przez A. T. Barkera w siedmiu sekcjach z dodatkiem; podstawowe i sporne źródło do dziejów i nauk wczesnej teozofii.

czytaj ›

Teozofia · 1925

Listy do A. P. Sinnetta

Helena Petrovna Blavatsky; zebrał i wydał A. Trevor Barker

Listy H. P. Blavatsky do A. P. Sinnetta z lat 1880–1888, wydane w 1925 roku przez A. T. Barkera jako dopełnienie Listów Mahatmów, wraz z listami różnych osób i dodatkami; świadectwo jej pracy, kryzysów i sporów w Towarzystwie Teozoficznym.

czytaj ›

Magia ceremonialna · 1911

Wizja i Głos

Aleister Crowley

Zapis wizji Aleistera Crowleya w trzydziestu eterach systemu enochiańskiego, przyjmowanych w Meksyku w 1900 i w Algierii w 1909 roku, z komentarzem o naturze eterów oraz dołączonym Liber 231 o arkanach Tarota.

czytaj ›

Teozofia · 1620–1624 (powstanie traktatów; przekład angielski Sparrowa, podstawa wydania, 1661)

Sześć punktów teozoficznych

Jakob Böhme

Zbiór późnych traktatów Jakoba Böhmego z lat 1620–1624: Sześć punktów teozoficznych, Mała księga sześciu punktów, Sto siedemdziesiąt siedem pytań, Mysterium Pansophicum, modlitewnik i pisma o boskim oglądaniu, według angielskiego przekładu Johna Sparrowa z 1661 roku.

czytaj ›

Teozofia · 1620

Czterdzieści pytań o duszy

Jakob Böhme

Odpowiedzi Jakoba Böhmego z 1620 roku na czterdzieści pytań lekarza Balthasara Walthera o pochodzenie, naturę i losy duszy, z dawnymi przedmowami, relacją o życiu i śmierci autora oraz krótkim traktatem o duszy i Turbie, według przekładu Johna Sparrowa.

czytaj ›

Kabała · 1888

Kabała

Isaac Myer

Obszerne studium Isaaca Myera z 1888 roku o filozofii Salomona ibn Gabirola, zwłaszcza Źródle życia, i jej podobieństwach do Zoharu, połączone z obroną starożytności kabały oraz bogatym wyborem przekładów z ksiąg zoharycznych.

czytaj ›

Kabała · 1865

Kabała

Christian David Ginsburg

Esej Christiana Davida Ginsburga z 1865 roku, w trzech częściach wykładający doktryny kabały, jej rozwój i literaturę; jeden z pierwszych krytycznych przeglądów kabały w języku angielskim, z argumentacją za XIII-wiecznym pochodzeniem Zoharu.

czytaj ›

Czarostwo i demonologia · 1899

Aradia

Charles Godfrey Leland

Aradia, czyli Ewangelia czarownic Charlesa Godfreya Lelanda z 1899 roku: toskańskie podania, zaklęcia i legendy o Dianie, Lucyferze i ich córce Aradii, posłanej na ziemię, by uczyć czarów ubogich i uciśnionych.

czytaj ›

Literatura · 1654

Lucyfer

Joost van den Vondel

Lucyfer Joosta van den Vondela z 1654 roku, tragedia o buncie aniołów i upadku człowieka, w przekładzie według angielskiej wersji L. C. van Noppena z 1898 roku, wraz z jego studium o życiu poety i porównaniem z Miltonem.

czytaj ›

Religie starożytne · 1899

Magia egipska

Ernest Alfred Wallis Budge

Magia egipska E. A. Wallisa Budge’a z 1899 roku: starożytność egipskich praktyk magicznych, amulety, figury woskowe, formuły, tajemne imiona, obrzędy, a także opętania, sny, dni pomyślne i horoskopy, bez tekstów w piśmie egipskim.

czytaj ›

Religie starożytne · 1905

Egipskie niebo i piekło

Ernest Alfred Wallis Budge

Egipskie niebo i piekło E. A. Wallisa Budge’a z 1905 roku: Księga tego, co jest w Duat i Księga Bram, opisujące nocną podróż barki słońca przez dwanaście godzin zaświatów, oraz studium egipskich wyobrażeń nieba i piekła.

czytaj ›

Religie starożytne · 1895

Księga Umarłych

Ernest Alfred Wallis Budge

Księga Umarłych według papirusu Ani w opracowaniu E. A. Wallisa Budge’a z 1895 roku: obszerny wstęp o wersjach księgi, micie Ozyrysa, życiu wiecznym, bogach i obrzędach pogrzebowych oraz ciągły przekład papirusu.

czytaj ›

Religie starożytne · 1904

Bogowie Egipcjan

Ernest Alfred Wallis Budge

Bogowie Egipcjan, czyli studia nad mitologią egipską E. A. Wallisa Budge’a z 1904 roku: egipskie pojęcie boskości, kosmogonie i dziewiątki bogów, Ra, Thot, Ptah, Ozyrys, Izyda, Horus, Set, Aton oraz kult zwierząt.

czytaj ›

Hermetyzm · V w. n.e. (prawdopodobnie)

Hieroglifika

Horapollo Nilous

Hieroglifika Horapollona, późnoantyczny grecki traktat o symbolicznym znaczeniu hieroglifów, odnaleziony w XV wieku i inspirujący renesansową emblematykę, w przekładzie według angielskiej wersji A. T. Cory’ego z 1840 roku, z jego objaśnieniami.

czytaj ›

Religie starożytne · 1911

Ozyrys i egipskie zmartwychwstanie

Ernest Alfred Wallis Budge

Dwutomowe studium E. A. Wallisa Budge’a z 1911 roku o Ozyrysie jako centrum religii egipskiej: mit u Plutarcha, Teksty Piramid, misteria w Denderze i sąd zmarłych, zestawione z przestarzałym dziś materiałem porównawczym z kolonialnej etnografii Afryki.

czytaj ›

Religie starożytne · 1907

Starożytny Egipt – światło świata

Gerald Massey

Ostatnie, dwutomowe dzieło poety i egiptologa amatora Geralda Masseya z 1907 roku, wywodzące mity, Biblię i postać Jezusa z egipskiej mitologii astralnej – tezy odrzucone przez egiptologię, lecz wpływowe w późniejszej ezoteryce.

czytaj ›

Tarot · 1781

O grze w taroki

Antoine Court de Gébelin

Rozprawa z VIII tomu „Le Monde primitif” (1781) wraz z tekstem hr. de Melleta o wróżeniu z kart: pierwsze ogłoszenie rzekomo egipskiego pochodzenia tarota, historycznie fałszywe, lecz będące początkiem okultystycznej tradycji kart.

czytaj ›

Teozofia · 1889

Wielcy wtajemniczeni

Édouard Schuré

Książka Édouarda Schurégo z 1889 roku przedstawiająca Ramę, Krysznę, Hermesa, Mojżesza, Orfeusza, Pitagorasa, Platona i Jezusa jako wtajemniczonych jednej ezoterycznej doktryny – literacka synteza XIX-wiecznej ezoteryki, nie praca historyczna.

czytaj ›