Okultyzm

Od czego zacząć

1888

Traktat elementarny wiedzy tajemnej

Papus (Gérard Encausse)

Pierwsza wersja podręcznika Papusa z 1888 roku: wiedza starożytności, metoda analogii i trójni, życie powszechne, analityczne i syntetyczne wyrażanie idei oraz stosunek wiedzy tajemnej do nauki współczesnej.

1930

Psychiczna samoobrona

Dion Fortune

Najczęściej wznawiana książka Dion Fortune, z 1930 roku: studium ataku psychicznego, od czarownictwa, wampiryzmu i nawiedzeń, przez odróżnianie go od zaburzeń psychicznych, po pobudki ataków i praktyczne metody obrony, oparte na przypadkach znanych autorce.

1670

Hrabia de Gabalis

Nicolas-Pierre-Henri de Montfaucon de Villars

Pięć ironicznych rozmów opata de Villars z 1670 roku, w których tajemniczy kabalista objaśnia naukę o sylfach, gnomach, nimfach i salamandrach, pragnących nieśmiertelności przez związek z człowiekiem; satyra, którą późniejsi okultyści czytali jak wykład wtajemniczenia.

Wszystkie księgi działu

Od najstarszego wydania źródłowego.

• 1670
  Hrabia de Gabalis

  Nicolas-Pierre-Henri de Montfaucon de Villars

  Pięć ironicznych rozmów opata de Villars z 1670 roku, w których tajemniczy kabalista objaśnia naukę o sylfach, gnomach, nimfach i salamandrach, pragnących nieśmiertelności przez związek z człowiekiem; satyra, którą późniejsi okultyści czytali jak wykład wtajemniczenia.

  czytaj ›
• 1865
  Nauka duchów

  Éliphas Lévi

  Studium Éliphasa Léviego z 1865 roku o duchach rzeczywistych, hipotetycznych i rzekomych: od Boga i Chrystusa, przez kabalistyczną naukę o aniołach i demonach, po krytykę ewokacji i spirytyzmu, z dodanym Żywotem świętej Anny.

  czytaj ›
• 1875
  Spirytyzm w świecie

  Louis Jacolliot

  Spirytyzm w świecie Louisa Jacolliota z 1875 roku: rzekoma bramińska doktryna duchów przodków i stopnie wtajemniczenia, porównania z kabałą, Platonem i Filonem, relacje z pokazów fakirów oraz dołączone notatki Williama Crookesa o zjawiskach mediumicznych.

  czytaj ›
• 1876
  Kraina duchów

  Emma Hardinge Britten (wyd.)

  *Kraina duchów* wydana w 1876 roku przez Emmę Hardinge Britten jako autobiografia anonimowego Kawalera de B…: magnetyzm i podróże poza ciałem, tajne bractwa w Niemczech, Anglii i Indiach, opętania, duchy żywiołów i spór okultyzmu ze spirytualizmem.

  czytaj ›
• 1876
  Sztuka magii

  Emma Hardinge Britten (wyd.)

  Anonimowy traktat wydany w 1876 roku przez Emmę Hardinge Britten: kosmologia, dzieje magii i spirytyzmu od Indii, Egiptu i Chaldei po Grecję i Rzym, duchy żywiołów, Heptameron i Agryppa, magnetyzm.

  czytaj ›
• 1883
  Paradoksy najwyższej nauki

  Éliphas Lévi (Alphonse-Louis Constant)

  Siedem paradoksów Éliphasa Léviego o religii, wolności, miłości, wiedzy, rozumie, wyobraźni i woli, z rekapitulacją o magii, „Zasadami niezmiennymi” i „Wielką Tajemnicą”, przełożone z angielskiej edycji z 1883 roku z przypisami E. O.

  czytaj ›
• 1886
  U progu misterium

  Stanislas de Guaita

  Programowy esej Stanislasa de Guaity, współzałożyciela Kabalistycznego Zakonu Różokrzyża, w poszerzonej wersji z 1890 roku: obrona wysokiej magii, komentarz do rycin Khunratha i dokumenty martynizmu oraz Różokrzyża.

  czytaj ›
• 1888
  Traktat elementarny wiedzy tajemnej

  Papus (Gérard Encausse)

  Pierwsza wersja podręcznika Papusa z 1888 roku: wiedza starożytności, metoda analogii i trójni, życie powszechne, analityczne i syntetyczne wyrażanie idei oraz stosunek wiedzy tajemnej do nauki współczesnej.

  czytaj ›
• 1889–1900
  Światło Egiptu

  Thomas Henry Burgoyne

  Oba tomy *Światła Egiptu* Thomasa H. Burgoyne’a (1889, 1900), podręcznika Hermetycznego Bractwa Luksoru: nauka o duszy, jej zstąpieniu w materię, karmie i reinkarnacji przeciw teozofii, astrologia duchowa, alchemia, talizmany, magia ceremonialna i Tablice Aeth.

  czytaj ›
• 1891
  Traktat metodyczny nauki tajemnej

  Papus (Gérard Encausse)

  Obszerny wykład Papusa z 1891 roku z listem-przedmową Adolphe’a Francka: metoda analogii, doktryna o życiu, człowieku i śmierci, tradycja od Egiptu po wolnomularstwo, magia i dywinacja.

  czytaj ›
• 1895–1896
  Katechizm pokoju

  Éliphas Lévi (Alphonse-Louis Constant)

  Pośmiertnie ogłoszone pisma Éliphasa Léviego: Katechizm pokoju w dwunastu rozdziałach, rozważania biblijne z wyjątkami z Biblii wolności oraz Wielkie klucze i klawikuły Salomona z talizmanami i literami świętymi.

  czytaj ›
• 1911
  Archeometr

  Joseph Alexandre Saint-Yves d’Alveydre

  Pośmiertne dzieło Saint-Yves’a d’Alveydre, napisane około 1903 i wydane w 1911 roku przez jego przyjaciół: chrześcijańska historiozofia i opis archeometru, kolistego diagramu łączącego zodiak, planety, barwy, dźwięki i litery rzekomo pierwotnego alfabetu watan.

  czytaj ›
• 1912
  Księga mędrców

  Éliphas Lévi

  Późne, wydane pośmiertnie dzieło Éliphasa Léviego: dziesięć dialogów z klerykałem, filozofem, spirytystą i innymi rozmówcami oraz dwanaście rozdziałów definicji i aforyzmów, w których autor streszcza swoją filozofię religii, wiary i wiedzy.

  czytaj ›
• 1928
  Zakony ezoteryczne i ich praca

  Dion Fortune

  Wykład Dion Fortune z 1928 roku o Tradycji Ezoterycznej: pochodzenie Misteriów w teozoficznym micie Atlantydy, trzy wielkie tradycje i Promienie Zachodu, Mistrzowie, szkolenie wtajemniczonego, rytuał i tajemnica oraz rady dotyczące szukania Mistrza i wyboru szkoły.

  czytaj ›
• 1929
  Zdrowy okultyzm

  Dion Fortune

  Zbiór dziewiętnastu polemicznych rozdziałów Dion Fortune z 1929 roku o zdrowym rozsądku w okultyzmie: łatwowierności, medytacji, astrologii, reinkarnacji i numerologii, władzy i tajemnicy w bractwach, Ścieżce Lewej Ręki, patologiach psychicznych, wegetarianizmie i wyborze nauczyciela.

  czytaj ›
• 1930
  Psychiczna samoobrona

  Dion Fortune

  Najczęściej wznawiana książka Dion Fortune, z 1930 roku: studium ataku psychicznego, od czarownictwa, wampiryzmu i nawiedzeń, przez odróżnianie go od zaburzeń psychicznych, po pobudki ataków i praktyczne metody obrony, oparte na przypadkach znanych autorce.

  czytaj ›

Eseje z tej tradycji

To samo skrzydło

Sztuka magiczna

• Magia ceremonialna

  34 księgi

• Kabała

  13 ksiąg

• Czarostwo i demonologia

  6 ksiąg