Sztuka magiczna

Kabała

Żydowska mistyka Drzewa Życia i jej chrześcijańskie oraz okultystyczne odczytania: od Francka i Ginsburga po Mathersa i Dion Fortune.

13 ksiąg · od 1815–1816 do 1935

Regał: Kabała

czerwona zakładka – od tego warto zacząć

Od czego zacząć

1843

Kabała

Adolphe Franck

Monografia Adolphe’a Francka z 1843 roku, pierwsza akademicka synteza kabały we Francji: spór o wiek i autentyczność *Sefer Jecira* i *Zoharu*, ich nauka o Bogu, świecie i duszy, porównania z Platonem, Filonem i religią Persów oraz dodatek o chasydach i frankistach.

1887

Kabała odsłonięta

Samuel Liddell MacGregor Mathers

Przekład S. L. MacGregora Mathersa z 1887 roku trzech traktatów z kręgu Zoharu – Siphra Dtzenioutha oraz Wielkiego i Małego Świętego Zgromadzenia – dokonany z łacińskiej Kabbala denudata Knorra von Rosenrotha i poprzedzony obszernym wstępem.

1935

Mistyczna kabała

Dion Fortune

Klasyczny wykład Dion Fortune o Drzewie Życia: metoda kabały hermetycznej, Cztery Światy, ścieżki i bogowie na Drzewie, a następnie szczegółowe omówienie dziesięciu sefir i qliphoth jako mapy praktyki duchowej.

Wszystkie księgi działu

Od najstarszego wydania źródłowego.

1815–1816
Język hebrajski przywrócony
Antoine Fabre d’Olivet
Dzieło Antoine’a Fabre’a d’Oliveta z lat 1815–1816: rozprawa o pochodzeniu mowy, gramatyka i słownik rdzeni, w których litery hebrajskie są znakami idei, oraz przekład pierwszych dziesięciu rozdziałów Księgi Rodzaju jako ukrytej kosmogonii – wpływowe w okultyzmie, filologicznie przestarzałe.
czytaj ›
1843
Kabała
Adolphe Franck
Monografia Adolphe’a Francka z 1843 roku, pierwsza akademicka synteza kabały we Francji: spór o wiek i autentyczność *Sefer Jecira* i *Zoharu*, ich nauka o Bogu, świecie i duszy, porównania z Platonem, Filonem i religią Persów oraz dodatek o chasydach i frankistach.
czytaj ›
1865
Kabała
Christian David Ginsburg
Esej Christiana Davida Ginsburga z 1865 roku, w trzech częściach wykładający doktryny kabały, jej rozwój i literaturę; jeden z pierwszych krytycznych przeglądów kabały w języku angielskim, z argumentacją za XIII-wiecznym pochodzeniem Zoharu.
czytaj ›
1878
Księga Słów – Sephir H’Debarim
Albert Pike
Prywatnie wydany słownik Alberta Pike’a, objaśniający hasła i słowa święte stopni rytu szkockiego, od pierwszego do trzydziestego pierwszego, w świetle hebrajskiego, kabały, Egiptu i hermetyzmu, poprzedzony wyjątkami z przedmowy do „Long-Livers” z 1722 roku.
czytaj ›
1887
Kabała odsłonięta
Samuel Liddell MacGregor Mathers
Przekład S. L. MacGregora Mathersa z 1887 roku trzech traktatów z kręgu Zoharu – Siphra Dtzenioutha oraz Wielkiego i Małego Świętego Zgromadzenia – dokonany z łacińskiej Kabbala denudata Knorra von Rosenrotha i poprzedzony obszernym wstępem.
czytaj ›
1888
Kabała
Isaac Myer
Obszerne studium Isaaca Myera z 1888 roku o filozofii Salomona ibn Gabirola, zwłaszcza Źródle życia, i jej podobieństwach do Zoharu, połączone z obroną starożytności kabały oraz bogatym wyborem przekładów z ksiąg zoharycznych.
czytaj ›
1892
Kabała
Papus (Gérard Encausse)
Kompendium Papusa o kabale w rozszerzonej wersji z 1903 roku: podziały tradycji, wykłady Lévi, Sédira i Guaity o sefirotach, przekład Sefer Jecira, streszczenia Zoharu i obszerne bibliografie.
czytaj ›
1894
Księga blasków
Éliphas Lévi
Pośmiertna księga Éliphasa Léviego: swobodny wykład Idry i „Siphra Dzeniuta” z Zoharu, część o chwale chrześcijańskiej i masońska „Gwiazda Płomienista”, uzupełnione „Wyznaniem wiary”, dziesięcioma lekcjami Kabały i studium Papusa.
czytaj ›
1897
Kanon
William Stirling
Kanon Williama Stirlinga z 1897 roku: spekulatywne studium świętej liczby i geometrii, które przez gematrię greckich i hebrajskich imion łączy architekturę świątyń, kosmologię, rytuał i wolnomularstwo w jedną rzekomą regułę starożytnych sztuk.
czytaj ›
1920
Misteria kabały, czyli tajemna harmonia obu Testamentów
Éliphas Lévi (Alphonse-Louis Constant)
Pośmiertnie wydane w 1920 roku studium Éliphasa Léviego, spisane w 1861 roku dla barona Spedalieriego, które odczytuje proroctwo Ezechiela i Apokalipsę świętego Jana jako dwa zwierciadła jednej kabalistycznej prawdy, łączącej Stary i Nowy Testament.
czytaj ›
1925
Kabalizm
Henry B. Pullen Burry
Wykład Henry’ego B. Pullena Burry’ego z 1925 roku, który odrzuca kabałę rabiniczną jako przestarzałą i przedstawia własną, teozoficzną „wiedzę przyjętą”: Elohim, dziesięć sefirot, cztery światy, Adama Kadmona, wyższą jaźń, Filona i Absolut.
czytaj ›
1929
Święta kabała
Arthur Edward Waite
Obszerne studium A. E. Waite’a o literaturze i doktrynie kabały, od Talmudu, „Sefer Jecira” i „Zoharu” po późniejszych kabalistów, chrześcijańskich interpretatorów i związki z innymi nurtami tradycji tajemnej.
czytaj ›
1935
Mistyczna kabała
Dion Fortune
Klasyczny wykład Dion Fortune o Drzewie Życia: metoda kabały hermetycznej, Cztery Światy, ścieżki i bogowie na Drzewie, a następnie szczegółowe omówienie dziesięciu sefir i qliphoth jako mapy praktyki duchowej.
czytaj ›

Eseje z tej tradycji

Adam Kadmon – człowiek pierwotny

Adam Kadmon, pierwotny człowiek kabały, nie jest pierwszym mieszkańcem ziemi, lecz tajemniczą figurą objawienia: świetlistym porządkiem, w którym nieskończoność zwraca się ku stworzeniu, a ludzka postać staje się językiem opisu rzeczywistości poprzedzającej narodziny świata.

Cztery światy kabały

Cztery światy kabały opisują nie odległe krainy ukryte za zasłoną nieba, lecz stopnie objawiania się nieskończoności – od najsubtelniejszej jedności boskiego światła po materialną rzeczywistość, w której człowiek ma rozpoznać ślad jego obecności.

Drzewo Życia i dziesięć sefirot

Drzewo Życia jest mapą ukrytej jedności: poprzez dziesięć sefirot kabała opowiada o tym, jak nieskończoność udziela się światu, jak wielość pozostaje zakorzeniona w jednym źródle i jak ludzkie życie może uczestniczyć w przywracaniu harmonii stworzeniu.

Dwadzieścia dwie ścieżki i litery hebrajskie

Dwadzieścia dwie litery hebrajskie, które według Sefer Jecira wraz z dziesięcioma sefirot tworzą trzydzieści dwie drogi mądrości, stanowią w kabale nie tylko alfabet świętego języka, lecz także symboliczny porządek przejść między ukrytym źródłem istnienia, strukturą kosmosu i ludzką zdolnością nadawania światu znaczenia.

Ein Sof i tajemnica cimcum

Zanim świat mógł zaistnieć, musiała otworzyć się możliwość jego odrębności – kabała luriańska opowiada o tej tajemnicy językiem wycofania, światła i pustki, pytając, jak skończone stworzenie może zamieszkać w rzeczywistości nieskończonego Boga.

Gematria i mistyka liczb

Gematria, w której litera odsłania swoją wartość liczbową, a słowo zostaje odczytane jako układ ukrytych współbrzmień, należy do najbardziej fascynujących praktyk żydowskiej egzegezy, lecz jej sens wykracza daleko poza arytmetyczną zabawę.

wszystkie eseje ›

To samo skrzydło