Pieczęć Ordo Theia Philosophia

Źródła i bractwa

Wolnomularstwo

Rytuał, symbolika i historia loży: George Oliver, Albert Pike, Albert Mackey i Arthur Edward Waite o tym, co wolnomularstwo uważało za swoje misterium.

21 ksiąg · od 1823 do 1926

Regał: Wolnomularstwo

czerwona zakładka – od tego warto zacząć

Od czego zacząć

Wszystkie księgi działu

Od najstarszego wydania źródłowego.

  • 1823

    Apologetyczny wykład George’a Olivera o pięciu wielkich okresach dziejów zakonu, od stworzenia świata aż po poświęcenie Świątyni króla Salomona, z rozróżnieniem prawdziwego wolnomularstwa patriarchów i fałszywego wolnomularstwa misteriów pogańskich.

    czytaj ›
  • 1826

    Dwanaście wykładów George’a Olivera o hieroglificznym systemie starożytnych i symbolach wolnomularskich – Oku, Wężu, cherubinach, filarach, drabinie, punkcie w kole i fartuchu – w przekładzie według wydania z 1837 roku.

    czytaj ›
  • 1829
    Historia inicjacji

    George Oliver

    Dwanaście wykładów George’a Olivera o obrzędach, doktrynach i dyscyplinie misteriów starożytnych – od Indii, Persji i Grecji po druidów, ludy gockie i Amerykę – odczytanych jako zepsute dziedzictwo pierwotnej religii patriarchów.

    czytaj ›
  • 1848

    Osiem listów George’a Olivera do Prowincjonalnego Wielkiego Mistrza w obronie patronatu dwóch świętych Janów nad wolnomularstwem, wraz z dołączoną rozprawą „Gwiazda na Wschodzie” o chrześcijańskim charakterze zakonu.

    czytaj ›
  • 1857
    Magnum Opus

    Albert Pike

    Prywatnie wydrukowana w 1857 roku redakcja rytuałów stopni od czwartego do trzydziestego drugiego Dawnego i Uznanego Rytu Szkockiego w opracowaniu Alberta Pike’a, poprzedzająca o czternaście lat „Moralność i dogmat”.

    czytaj ›
  • 1862
    Podręcznik loży

    Albert Gallatin Mackey

    Monitor Alberta G. Mackeya z 1862 roku dla trzech stopni symbolicznych: otwarcie i zamknięcie loży, pouczenia stopni Ucznia, Czeladnika i Mistrza z planszami, dawne ceremonie konsekracji, instalacji, pogrzebu i kamienia węgielnego oraz dwadzieścia pięć landmarków.

    czytaj ›
  • 1867

    Monitor Rytu Szkockiego Charlesa T. McClenachana z 1867 roku: podział i historia Rytu, przebieg przyjęć, stroje, modlitwy i wykłady stopni od czwartego do trzydziestego trzeciego, a także ceremoniały instalacji, chrztu, uczt i loży żałobnej.

    czytaj ›
  • 1871

    Monumentalny komentarz Alberta Pike’a do trzydziestu dwóch stopni Rytu Szkockiego Jurysdykcji Południowej, w którym symbolika lożowa zostaje odczytana w świetle kabały, hermetyzmu, religii starożytnych i filozofii moralnej, z obszernymi zapożyczeniami z Éliphasa Léviego.

    czytaj ›
  • 1875

    Pośmiertnie wydane w 1875 roku studium George’a Olivera o pitagorejskiej nauce liczb od monady do dekady, zestawiające dawne spekulacje arytmologiczne z figurami geometrii, żywiołami i symboliką wykładów wolnomularskich.

    czytaj ›
  • ok. 1880–1883
    Legenda XXXII

    Albert Pike

    Dwa prywatne druki Alberta Pike’a dla stopnia trzydziestego drugiego Rytu Szkockiego Jurysdykcji Południowej, z lat około 1880–1883: Legenda A, przegląd nauki stopni od pierwszego do trzydziestego i posłannictwa Rytu, oraz Legenda B o aryjskiej religii Światła, zakończona przekładem Gath.

    czytaj ›
  • 1880

    John A. Weisse, wychodząc od przewiezienia aleksandryjskiego obelisku do Nowego Jorku przez komandora Gorringe’a i od materiałów Belzoniego, dowodzi egipskiego rodowodu wolnomularstwa i porównuje je z misteriami Indii, Eleusis, Dionizosa i druidów.

    czytaj ›
  • 1882

    Robert Hewitt Brown wywodzi symbole i legendy lożowe z obserwacji nieba, cyklu słonecznego i zodiaku, odczytując śmierć i podniesienie mistrza jako alegorię rocznej drogi Słońca i objaśniając pochodzenie misteriów.

    czytaj ›
  • 1896
    Mistyczne wolnomularstwo

    Jirah Dewey Buck

    Jirah Dewey Buck, lekarz i teozof, odczytuje wolnomularstwo jako spadkobiercę Doktryny Tajemnej i starożytnych misteriów: o etyce, geniuszu zakonu, Wielkiej Loży i symbolice jako drodze wtajemniczenia.

    czytaj ›
  • 1909

    Jedenaście niedzielnych wykładów pastora Charlesa H. Vaila, wygłoszonych dla loży w Albion, zestawiających nauki misteriów starożytnych i ezoterycznego chrześcijaństwa z symboliką, legendami i etyką nowożytnego wolnomularstwa.

    czytaj ›
  • 1914

    Joseph Fort Newton, amerykański duchowny i wolnomularz, w trzech częściach – Proroctwo, Historia, Wykładnia – przedstawia symboliczne korzenie sztuki budowania, dzieje lóż operatywnych i spekulatywnych oraz duchowy sens wolnomularstwa.

    czytaj ›
  • 1915
    Arkana wolnomularstwa

    Albert Churchward

    Ilustrowane studium Alberta Churchwarda, lekarza i wolnomularza, który w znakach, słowach i legendach lożowych dopatruje się dziedzictwa egipskiej religii astralnej i eschatologii, szukając źródeł zakonu daleko przed średniowiecznymi cechami.

    czytaj ›
  • 1919

    Seria artykułów Maxa Heindla, wydana książkowo w 1919 roku: kosmiczne korzenie wolnomularstwa i katolicyzmu jako dróg synów Kaina i synów Seta, legenda Hirama, Morze Lane, Melchizedek, duchowa alchemia, kamień filozoficzny i inicjacja.

    czytaj ›
  • 1921

    Pierwszy tom Nowej encyklopedii wolnomularstwa Arthura Edwarda Waite’a (1921): słowniczek rytów i stopni oraz hasła o historii, postaciach, rytuałach i symbolice masońskiej, o misteriach starożytnych i o tradycjach tajemnych, które próbowano z wolnomularstwem łączyć.

    czytaj ›
  • 1921

    Drugi tom Nowej encyklopedii wolnomularstwa Arthura Edwarda Waite’a (1921): hasła o stopniach wysokich, legendach i fałszywych dokumentach, o bullach papieskich, Kościele tajemnym i duchowym sensie inicjacji, oddzielonym przez Waite’a od badań psychicznych.

    czytaj ›
  • 1925
    Wolnomularstwo emblematyczne

    Arthur Edward Waite

    Studia Arthura Edwarda Waite’a o wolnomularstwie jako systemie symboli: od starych zapisów, Fludda i Królewskiego Łuku po ryty kontynentalne, stopnie rycerskie i stopnie zemsty, mity antymasońskie oraz miejsce Rzemiosła wśród obrzędów inicjacji.

    czytaj ›
  • 1926
    Przebłyski historii wolnomularstwa

    Charles Webster Leadbeater

    Teozoficzny szkic C. W. Leadbeatera, śledzący domniemane źródła wolnomularstwa od misteriów Egiptu, Krety, Grecji i Mitry przez średniowieczne cechy budowniczych po Ryt Szkocki i wolnomularstwo mieszane.

    czytaj ›

Eseje z tej tradycji

Hiram Abiff i legenda mistrza budowniczego

Biblijny rzemieślnik z Tyru, znawca obróbki brązu, stał się w brytyjskim wolnomularstwie XVIII wieku, poświadczonym drukiem w Masonry Dissected Samuela Pricharda z 1730 roku, bohaterem legendy o śmierci i podniesieniu mistrza, która z budowy Świątyni Salomona uczyniła dramat wierności, utraty i odrodzenia.

Konstytucje Andersona i narodziny nowoczesnej masonerii

Wydane w Londynie w 1723 roku The Constitutions of the Free-Masons, opracowane przez szkockiego pastora Jamesa Andersona w kręgu Desaguliersa i Payne’a, uporządkowały dziedzictwo Old Charges, nadając brytyjskiemu wolnomularstwu historię, obowiązki i język, które ukształtowały międzynarodową kulturę lóż.

Ryt szkocki dawny i uznany – drabina trzydziestu trzech stopni

Ryt szkocki dawny i uznany rozwinął trzy stopnie loży symbolicznej w wielowarstwowy system moralnych, rycerskich i filozoficznych inicjacji, lecz jego trzydzieści trzy stopnie są historycznym splotem osiemnastowiecznych obrzędów i mapą dramatów sumienia, a nie drabiną władzy nad wolnomularzami.

Wolnomularstwo w Rzeczypospolitej Obojga Narodów

Wolnomularstwo w Rzeczypospolitej, wywodzone legendarnie od warszawskiego bractwa z 1721 roku, a wyraźnie rozkwitłe za Stanisława Augusta, przyjętego do loży w 1777 roku, skupiało arystokratów, wojskowych i reformatorów, łącząc kosmopolityczne braterstwo z polityką państwa zmierzającego ku rozbiorom.

Kobiety i loże adopcyjne w XVIII wieku

Wykluczone przez Konstytucje Andersona z 1723 roku kobiety zyskały w lożach adopcyjnych, objętych w 1774 roku regulacjami Wielkiego Wschodu Francji i patronowanych przez księżnę de Bourbon, niejednoznaczną przestrzeń uczestnictwa w masońskiej kulturze symbolu, dobroczynności i życia towarzyskiego, zależną jednak od męskiej struktury.

Masoneria operatywna i rękopisy dawnych obowiązków

Dawne Obowiązki, czyli Old Charges, zachowały się w ponad stu odpisach i były nie tyle kroniką rzemiosła, ile tekstem użytkowym: przepisywanym, przerabianym i odczytywanym na głos przy przyjęciu, dopóki w XVIII wieku nie zamieniły się w druk i archiwum.

wszystkie eseje ›

To samo skrzydło

Źródła i bractwa