Biblioteka
Każda księga w naszym katalogu została przełożona na język polski według wskazanego wydania źródłowego i złożona tak, aby wielogodzinna lektura na tablecie była równie spokojna jak czytanie papierowego tomu przy dobrym świetle.
Dużą wagę przykładamy do tego, aby przekładać wyłącznie księgi, których nie obejmują już prawa autorskie, i aby każde wydanie źródłowe było podane do wglądu. Jeżeli mimo naszej staranności uznasz, że gdzieś popełniliśmy błąd, napisz do nas, a sprawę wyjaśnimy i w razie potrzeby księgę usuniemy z katalogu.

Gnoza · III–IV w. (tekst koptyjski); przekład Meada 1896, wyd. II 1921
Pistis Sophia
George Robert Stow Mead
Gnostycki traktat zachowany w koptyjskim kodeksie Askew: nauki Zmartwychwstałego dla uczniów, upadek i skruchy Pistis Sophii oraz tajemnice światów i dusz, w przekładzie i opracowaniu G. R. S. Meada.
czytaj ›
Hermetyzm · 1906
Hermes Trzykroć Wielki I
George Robert Stow Mead
Pierwszy tom trylogii George'a R. S. Meada: prolegomena o literaturze trismegistycznej, dziejach jej badania, Thocie, Manethonie, micie o Człowieku, Filonie, Plutarchu i nauce o eonie w religijnym świecie późnej starożytności.
czytaj ›
Hermetyzm · 1906
Hermes Trzykroć Wielki II
George Robert Stow Mead
Drugi tom „Hermesa Trzykroć Wielkiego” G. R. S. Meada: przekład i komentarz traktatów Corpus Hermeticum, od „Poimandresa” po „Pochwałę królów”, oraz łacińskiego „Asklepiosa”, zwanego Kazaniem Doskonałym.
czytaj ›
Hermetyzm · 1906
Hermes Trzykroć Wielki III
George Robert Stow Mead
Trzeci tom „Hermesa Trzykroć Wielkiego” G. R. S. Meada: wypisy hermetyczne zachowane u Stobajosa, z „Dziewicą Świata” i naukami Izydy do Horusa, oraz świadectwa Ojców Kościoła i filozofów.
czytaj ›
Gnoza · 1900
Okruchy zapomnianej wiary
George Robert Stow Mead
Monumentalny przegląd gnostycyzmu pierwszych dwóch wieków: tło religijne epoki, szkoły i mistrzowie w relacjach Ojców Kościoła, ślady Gnozy w apokryficznych Dziejach oraz zachowane pisma samych gnostyków w opracowaniu G. R. S. Meada.
czytaj ›
Neoplatonizm · 1896
Orfeusz
George Robert Stow Mead
Studium Meada o orfizmie: początki i pisma orfickie, teogonia i kosmogonia, panteon, misteria i symbolika, dyscyplina życia oraz nauka o ponownych narodzinach, czytane w świetle Proklosa i neoplatoników.
czytaj ›
Gnoza · 1903
Czy Jezus żył sto lat przed Chrystusem?
George Robert Stow Mead
Mead bada talmudyczne opowieści o Jezusie, żydowskie Toldoth Jeschu i świadectwa Epifaniusza, które umieszczają Jezusa około stu lat przed tradycyjną datą, i pyta, co mówią one o początkach chrześcijaństwa.
czytaj ›
Teozofia · 1895
Tajemnica świata
George Robert Stow Mead
Cztery eseje teozoficzne Meada: o Duszy Świata, o subtelnych szatach duszy, o tkaninie przeznaczenia i o prawdziwym oparciu w sobie, łączące źródła indyjskie, kabalistyczne, gnostyckie i klasyczne.
czytaj ›
Neoplatonizm · 1919
Nauka o ciele subtelnym
George Robert Stow Mead
Mead śledzi naukę o ciele subtelnym – ciele-duchu, ciele promienistym i ciele zmartwychwstania – w późnym platonizmie, w pismach hermetycznych i gnostyckich oraz we wczesnym chrześcijaństwie, traktując ją jako jedno z najtrwalszych przekonań ludzkości.
czytaj ›
Gnoza · 1924
Gnostycki Jan Chrzciciel
George Robert Stow Mead
Wybór z mandejskiej Księgi Jana w przekładzie Meada, opartym na niemieckim tłumaczeniu Lidzbarskiego, wraz ze studium o Janie Chrzcicielu i początkach chrześcijaństwa, relacją słowiańskiego Józefa Flawiusza i nowym przekładem Prologu Czwartej Ewangelii.
czytaj ›
Gnoza · 1906–1908
Echa z Gnozy
George Robert Stow Mead
Komplet jedenastu tomików Meada z lat 1906–1908: przekłady i objaśnienia hymnów hermetycznych, apokryficznych hymnów z Dziejów Jana i Tomasza, tak zwanego rytuału mitraickiego, wizji z Plutarcha oraz Wyroczni chaldejskich.
czytaj ›
Gnoza · 1913
Poszukiwania dawne i nowe
George Robert Stow Mead
Trzynaście studiów Meada o poszukiwaniu duchowej rzeczywistości: od taoizmu Czuang-tsy i buddyzmu mahajany przez reinkarnację, wczesnochrześcijańską mistykę i gnozę hellenistyczną po spirytualizm oraz filozofię Vaihingera, Bergsona i Euckena.
czytaj ›
Neoplatonizm · 1895
Plotyn
George Robert Stow Mead
Esej Meada napisany jako wstęp do wznowienia przekładów Plotyna Thomasa Taylora: porównanie epoki Plotyna z końcem XIX wieku, zarys jego nauki o Jednym, Umyśle i Duszy jako „teozofii Greków” oraz dawna bibliografia.
czytaj ›
Gnoza · 1910
Niektóre przygody mistyczne
George Robert Stow Mead
Dwadzieścia refleksyjnych szkiców Meada o hermetycznej zasadzie „jak w górze, tak w dole”, mistrzu i inicjacji, symbolizmie, ścieżce duchowej, mistycznej kosmogonii i naturze poszukiwania, pisanych z osobistej perspektywy badacza.
czytaj ›
Gnoza · 1902
Ewangelie i Ewangelia
George Robert Stow Mead
George Robert Stow Mead przedstawia wyniki krytyki biblijnej swojej epoki – przekaz tekstu, problem synoptyczny i Janowy – po czym odróżnia historyczne ewangelie od duchowej Ewangelii żywego Chrystusa, rozumianej w świetle gnozy i mistyki.
czytaj ›
Gnoza · 1892
Szymon Mag
George Robert Stow Mead
George Robert Stow Mead podaje w dosłownych przekładach starożytne świadectwa o Szymonie Magu, poddaje je krytyce i rekonstruuje jego teozofię z „Wielkiego Objawienia” cytowanego przez Hipolita, broniąc „ojca herezji” przed obrazem herezjologów.
czytaj ›
Neoplatonizm · 1901
Apollonios z Tiany
George Robert Stow Mead
Portret Apolloniosa z Tiany, pitagorejskiego filozofa i reformatora religijnego I wieku, oparty głównie na Żywocie pióra Filostrata: podróże, nauki, cuda, spór z cesarzami oraz późniejsze dzieje jego legendy.
czytaj ›Eseje pasujące do zapytania
Hermetyzm
G.R.S. Mead i Thrice-Greatest Hermes
Trzy tomy Thrice-Greatest Hermes George’a Roberta Stowa Meada z 1906 roku były przez blisko pół wieku głównym angielskim przekładem pism hermetycznych, a ich trwała wartość polega na połączeniu rzetelnej, choć zależnej od cudzych wydań filologii z teozoficzną wizją hermetyki jako egipsko-hellenistycznej religii poznania.
Teozofia i antropozofia
G.R.S. Mead i teozoficzne odkrywanie gnostyków
George Robert Stow Mead, wykształcony w Cambridge filolog i sekretarz Bławatskiej, udostępnił angielskim czytelnikom gnostyckie i hermetyczne teksty na pół wieku przed odkryciem Nag Hammadi, a jego przekłady łączyły rzetelność filologiczną z teozoficznym przekonaniem, że gnoza była chrześcijańskim wyrazem odwiecznej mądrości.
Teozofia i antropozofia
Charles Webster Leadbeater i anatomia niewidzialnego człowieka
Leadbeater nie odkrył niewidzialnego człowieka, lecz nadał mu kształt podręcznika: z tablic barwnych aury, warstw materii subtelnej i wirujących czakr stworzył obraz, który bardziej niż teksty indyjskie ukształtował zachodnie wyobrażenie ciała duchowego.
Teozofia i antropozofia
Skandal Leadbeatera i kryzys Towarzystwa Teozoficznego
Oskarżenia wobec Charlesa Webstera Leadbeatera z lat 1906–1922, dotyczące jego rad i zachowań wobec chłopców, wielokrotnie wstrząsały Towarzystwem Teozoficznym, a decyzja Annie Besant, by przedłożyć zaufanie do jasnowidza nad osąd instytucji, na trwałe zmieniła charakter adyarskiej teozofii.
Teozofia i antropozofia
Thought-Forms Besant i Leadbeatera
Thought-Forms Annie Besant i Charlesa Webstera Leadbeatera z 1901 roku był pierwszym zbiorem barwnych tablic, które miały pokazywać, jak myśli, uczucia i muzyka wyglądają dla jasnowidza, a niewielka książka teozoficzna stała się nieoczekiwanie jednym ze źródeł wczesnej sztuki abstrakcyjnej.
Teozofia i antropozofia
Okultystyczna chemia Besant i Leadbeatera
Occult Chemistry Annie Besant i Charlesa Webstera Leadbeatera, wydana w 1908 roku i rozszerzona w 1919, gromadzi rzekomo jasnowidzące opisy budowy atomów pierwiastków i stanowi wyjątkowy przypadek bezpośredniego zderzenia teozoficznej wizji materii z rodzącą się fizyką atomową.
Mistyka chrześcijańska
Jane Lead i Towarzystwo Filadelfijskie
Jane Lead, londyńska wdowa i wizjonerka, przez trzy dziesięciolecia spisywała objawienia niebiańskiej Dziewicy Mądrości i nadzieję zbawienia wszystkich stworzeń, a wokół tych zapisów powstało Towarzystwo Filadelfijskie, jedna z pierwszych zorganizowanych wspólnot teozofii chrześcijańskiej w Anglii.
Spirytyzm i mediumizm
Komisja Mendelejewa i rosyjski spór o media
Komisja powołana w latach 1875–1876 przy Rosyjskim Towarzystwie Fizycznym z inicjatywy Dmitrija Mendelejewa uznała spirytyzm za zabobon, lecz sposób jej pracy i ostra polemika z Aleksandrem Butlerowem i Aleksandrem Aksakowem uczyniły z tego werdyktu jeden z najbardziej pouczających sporów o granice nauki w XIX-wiecznej Rosji.
Teozofia i antropozofia
Co-Masonry i teozoficzny eksperyment rytualny
Gdy Annie Besant przeniosła mieszane wolnomularstwo Le Droit Humain do Londynu w 1902 roku, loża stała się dla teozofii pierwszym laboratorium rytuału, w którym jasnowidzenie Leadbeatera, mistrz Rakoczi i ceremonialne zakony lat dziesiątych przemieniły ruch książek i wykładów w ruch obrzędów.
Teozofia i antropozofia
Kościół Liberalnokatolicki i teozoficzna liturgia
Kościół Liberalnokatolicki, wyłoniony w 1916 roku ze starokatolickiej wspólnoty w Wielkiej Brytanii przez Jamesa Ingalla Wedgwooda i Charlesa Webstera Leadbeatera, połączył troskę o ważną sukcesję apostolską z teozoficznym rozumieniem sakramentów jako kanałów duchowej siły, opisywanych językiem jasnowidzenia.
Teozofia i antropozofia
United Lodge of Theosophists i powrót do Bławatskiej
Założona w 1909 roku w Los Angeles przez Roberta Crosbiego United Lodge of Theosophists odrzuciła przywództwo osobowe, hierarchię i nowe objawienia Besant oraz Leadbeatera, proponując teozofom coś na kształt reformacji: powrót do źródła, czyli wspólne, anonimowe studium pism Bławatskiej i Judge’a.
Mistyka chrześcijańska
Fénelon, Bossuet i spór o czystą miłość
Spór o „czystą miłość”, prowadzony w latach 1697–1699 przez arcybiskupa Cambrai Fénelona i biskupa Meaux Bossueta, był ostatnią wielką francuską debatą teologiczną o mistyce: zakończył się rzymskim potępieniem Maksym świętych i na długo wyprowadził mistykę z centrum francuskiej teologii.


