Biblioteka
Każda księga w naszym katalogu została przełożona na język polski według wskazanego wydania źródłowego i złożona tak, aby wielogodzinna lektura na tablecie była równie spokojna jak czytanie papierowego tomu przy dobrym świetle.
Dużą wagę przykładamy do tego, aby przekładać wyłącznie księgi, których nie obejmują już prawa autorskie, i aby każde wydanie źródłowe było podane do wglądu. Jeżeli mimo naszej staranności uznasz, że gdzieś popełniliśmy błąd, napisz do nas, a sprawę wyjaśnimy i w razie potrzeby księgę usuniemy z katalogu.
Magia ceremonialna · 1861
Klucz wielkich misteriów
Éliphas Lévi
Zamykające trylogię Éliphasa Léviego dzieło o misteriach religijnych, filozoficznych i naturalnych, od teologii liczb przez magnetyzm i ewokację duchów po wielkie arkana, przełożone według angielskiej wersji Aleistera Crowleya.
czytaj ›
Magia ceremonialna · 1533
Trzy księgi filozofii tajemnej
Henryk Korneliusz Agryppa z Nettesheimu
Renesansowa summa magii Henryka Korneliusza Agryppy z Nettesheimu: magia naturalna, niebiańska i ceremonialna ujęte w porządek trzech światów, z „Cenzurą”, czyli odwołaniem magii, w przekładzie według angielskiej wersji z 1651 roku.
czytaj ›
Magia ceremonialna · 1860
Historia magii
Éliphas Lévi
Historia magii Éliphasa Léviego z 1860 roku: siedem ksiąg dziejów magii od mitycznych początków, magów, Indii i kabały po średniowieczne procesy, alchemików, rewolucję francuską i XIX wiek, czytanych jako dzieje jednej tajemnej doktryny.
czytaj ›
Magia ceremonialna · 1898
Wielki arkan
Éliphas Lévi
Ostatnie dzieło Éliphasa Léviego, ukończone w 1868 roku i wydane pośmiertnie w 1898: wykład o magnetyzmie, łańcuchach dobra i zła, ewokacjach i fascynacji, ujęty w trzy misteria – hieratyczne, królewskie i kapłańskie.
czytaj ›
Magia ceremonialna · 1801
Mag
Francis Barrett
Mag Francisa Barretta z 1801 roku: angielski podręcznik magii naturalnej, talizmanicznej, kabalistycznej i ceremonialnej, z rozdziałami o alchemii i magnetyzmie oraz żywotami dawnych adeptów, skompilowany głównie z Agryppy i jego naśladowców.
czytaj ›
Magia ceremonialna · 1898
Księga świętej magii Abramelina Maga
Samuel Liddell MacGregor Mathers
Przekład Mathersa z francuskiego rękopisu paryskiego: autobiografia Abrahama Żyda, opis półrocznej operacji prowadzącej do poznania i rozmowy ze Świętym Aniołem Stróżem oraz trzecia księga kwadratów magicznych.
czytaj ›
Magia ceremonialna · 1854–1856
Dogmat i rytuał wysokiej magii, tom I: Dogmat
Éliphas Lévi
Pierwszy tom opus magnum Éliphasa Léviego: dwadzieścia dwa rozdziały dogmatyki magii, ułożone według liter hebrajskich i atutów tarota – od kandydata, tetragramu i pentagramu przez równowagę, światło astralne i łańcuch magiczny po Wielkie Dzieło i wróżbiarstwo.
czytaj ›
Magia ceremonialna · 1856
Dogmat i rytuał wysokiej magii, tom II: Rytuał
Éliphas Lévi (Alphonse-Louis Constant)
Drugi tom opus magnum Éliphasa Léviego, przełożony według wydania z 1861 roku: praktyka ceremonialna w dwudziestu dwóch rozdziałach – przygotowanie operatora, narzędzia, pentagram, talizmany, łańcuch magnetyczny, nekromancja, czary i tarot jako synteza systemu.
czytaj ›
Magia ceremonialna · 1911
Księga magii ceremonialnej
Arthur Edward Waite
Krytyczne kompendium Arthura Edwarda Waite’a o literaturze grymuarowej – od Arbatela i Klucza Salomona po Grimorium Verum, Wielki Grymuar i Grymuar Honoriusza – wraz z zestawionym z nich „kompletnym grymuarem” i komentarzem sceptycznego mistyka.
czytaj ›
Magia ceremonialna · 1929
Magia w teorii i praktyce
Aleister Crowley
Trzecia część Księgi 4 Aleistera Crowleya: magia jako sztuka powodowania zmian zgodnie z wolą, formuły rytualne, narzędzia, inwokacja i ewokacja, Ciało Światła, a w dodatkach Liber Samekh, korespondencje kabały i rytuały A∴A∴.
czytaj ›
Magia ceremonialna · 1893
Traktat elementarny magii praktycznej
Papus (Gérard Encausse)
Obszerny podręcznik Papusa w trzech częściach: teoria człowieka, natury i archetypu, realizacja przez medytację, wolę i astrologię oraz adaptacja, czyli magnetyzm, ceremoniał i medycyna hermetyczna.
czytaj ›
Magia ceremonialna · XVIII w. jako *Le Grand Grimoire* (data z XVI w. na stronach tytułowych jest fikcyjna); tytuł *Le Dragon rouge* w wydaniach z początku XIX w.; podstawa przekładu: wydanie z 1823
Czerwony Smok
Anonim (tekst podpisany imieniem Antonio Venitiana del Rabina)
Francuski grymuar ludowy, znany też jako Wielki Grymuar: hierarchia duchów piekielnych, sporządzenie Różdżki piorunującej, przywołanie Lucyfuga Rofokala i zawarcie paktu, a także zbiór sekretów i dodatek z wydania Le véritable Dragon rouge.
czytaj ›
Magia ceremonialna · XVIII w. (data 1517 i wydawca „Alibeck Egipcjanin” na stronie tytułowej są fikcyjne); podstawa przekładu: wydanie z 1817
Grimorium Verum
Anonim
Francuski grymuar podszywający się pod Klawikuły Salomona: trzy potęgi piekielne – Lucyfer, Belzebub i Astarot – ich podwładni i znaki, przygotowanie narzędzi, wezwania i odprawianie duchów oraz zbiór sekretów magicznych.
czytaj ›
Magia ceremonialna · 1655
Czwarta księga filozofii tajemnej
Pseudo-Agryppa i inni (zbiór w opracowaniu Roberta Turnera)
Zbiór opracowany przez Roberta Turnera w 1655 roku: apokryficzna Czwarta księga przypisywana Agryppie, jego traktat o geomancji, Heptameron Piotra z Abano, Isagoge Georga Pictoriusa, geomancja astronomiczna Gerarda z Cremony i Arbatel.
czytaj ›
Magia ceremonialna · XVII/XVIII w. (najstarsze edycje noszą daty 1670 i 1760, obie niepewne); podstawa przekładu: wydanie z 1800
Grymuar papieża Honoriusza
Anonim (przypisywany papieżowi Honoriuszowi III)
Francuski grymuar podszywający się pod bullę papieża Honoriusza III: przygotowania postne i liturgiczne, zaklęcia na każdy dzień tygodnia, zbiór najrzadszych sekretów oraz sekrety i przeciwczary Guidona.
czytaj ›
Magia ceremonialna · początek XIX w., zwykle datowany na ok. 1820 (fabuła zakłada wyprawę egipską 1798–1801)
Czarna Kura
Anonim
Francuski grymuar w formie opowieści oficera z wyprawy egipskiej, któremu starzec z piramidy wyjawia sekrety talizmanów i pierścieni oraz sposób wyhodowania czarnej kury znoszącej złote jaja.
czytaj ›
Magia ceremonialna · 1659
Prawdziwa i wierna relacja
John Dee (wyd. Meric Casaubon)
Wydane przez Merica Casaubona w 1659 roku zapiski seansów Johna Dee i Edwarda Kelleya z lat 1583–1587 i 1607, obejmujące podróż do Polski, Kraków, Pragę i rozmowy z duchami anielskimi, z przedmową wydawcy i apologią Dee.
czytaj ›
Magia ceremonialna · początek XVIII w. (najstarsze zachowane wydania, m.in. z 1706); podstawa przekładu: wydanie z 1776
Mały Albert
Anonim (przypisywany fikcyjnemu „Albertowi Małemu”)
Słynny francuski grymuar ludowy: sekrety miłości, zdrowia, wojny i domu, talizmany planetarne i przepisy sporządzane w godzinach planet, uzupełnione sekretami miłośnika natury i tablicami wschodu słońca.
czytaj ›
Magia ceremonialna · pocz. XVIII w. (francuska kompilacja; przekład według wydania z 1770; łacińskie pierwowzory z XIII–XV w.)
Wielki Albert
Anonim
Francuska kompilacja ludowa z łacińskich pism przypisywanych Albertowi Wielkiemu: traktat o poczęciu i „sekretach kobiet”, moce ziół, kamieni i zwierząt oraz setki przepisów przyrodzonych, w przekładzie według wydania z 1770 roku.
czytaj ›
Magia ceremonialna · ok. 1819 (druk lilski z fikcyjnym adresem „A Rome 1740”; wcześniejsze wydania z XVII–XVIII w.)
Enchiridion papieża Leona
Anonim
Francuski modlitewnik magiczny przypisywany papieżowi Leonowi III i rzekomo posłany Karolowi Wielkiemu: modlitwy ochronne na dni tygodnia, pantakle, siedem plansz oraz „sekrety mistyczne” i ludowe zamawiania, według druku lilskiego z ok. 1819 roku.
czytaj ›
Magia ceremonialna · 1849
Szósta i siódma księga Mojżesza
Anonim
Niemiecki grymuar ludowy, ogłoszony drukiem w 1849 roku przez Johanna Scheiblego, z pieczęciami duchów, „magią Izraelitów”, formułami kabały praktycznej i „Semiphoras” Salomona, przełożony według amerykańskiego wydania angielskiego z 1880 roku.
czytaj ›
Magia ceremonialna · XII–XIII w. (łacińska *Ars notoria*; przekład angielski Roberta Turnera 1657)
Ars Notoria
Pseudo-Salomon
Średniowieczna Ars notoria przypisywana Salomonowi i Apolloniuszowi: modlitwy, imiona i noty mające wlewać w umysł pamięć, wymowę i wiedzę wszystkich nauk, w przekładzie według angielskiej wersji Roberta Turnera z 1657 roku.
czytaj ›
Magia ceremonialna · XVII w. (rękopis Sloane 3825, ok. poł. XVII w.)
Lemegeton, części II, III i V
Anonim
Dalsze księgi Mniejszego Klucza Salomona według rękopisu Sloane 3825: Theurgia-Goetia o duchach stron świata, Ars Paulina o aniołach godzin i znaków zodiaku oraz początek Ars nova; Ars Almadel pominięto z braku czytelnego tekstu.
czytaj ›
Magia ceremonialna · I–V w. n.e. (datowanie sporne; przekład angielski F. C. Conybeare’a 1898)
Testament Salomona
Anonim
Grecki apokryf z pierwszych wieków naszej ery o królu Salomonie, który pierścieniem od archanioła Michała zaklina demony i zmusza je do budowy Świątyni, w przekładzie według angielskiej wersji F. C. Conybeare’a z 1898 roku.
czytaj ›
Magia ceremonialna · 1572
Klawikuła Salomona
Anonim
Klawikuła Salomona objawiona przez Ptolemeusza Greka według angielskiego rękopisu Sloane 3847 z 1572 roku: godziny, duchy, pentakle i eksperymenty w księdze pierwszej, a w drugiej przygotowania operatora, narzędzia, kręgi i okadzenia.
czytaj ›
Magia ceremonialna · XV w.
Księga duchów
Anonim
Le Livre des Esperitz, piętnastowieczny francuski katalog duchów z rękopisu Trinity College O.8.29: Lucyfer, Bezlebuth i Satan, czterej królowie stron świata i kilkadziesiąt duchów z urzędami i legionami, poprzednik Pseudomonarchia daemonum i Goecji.
czytaj ›
Magia ceremonialna · 1902
Ukochany Hathor i Świątynia Złotego Jastrzębia
Florence Farr i Olivia Shakespear
Dwa egipskie dramaty misteryjne Florence Farr i Olivii Shakespear z kręgu Złotego Brzasku: próba wodza Aahmesa w świątyni Hathor i walka o talizman Złotego Jastrzębia, z uwagami wstępnymi autorek.
czytaj ›
Magia ceremonialna · 1874
Eulis!
Paschal Beverly Randolph
Ostatnia księga Paschala Beverly’ego Randolpha (Toledo 1874): alchemia uczuciowa, unieśmiertelnienie i wzrok duszy, czyli doktryna jego Bractwa Eulis o miłości małżeńskiej jako akcie woli i modlitwy, źródło zachodniej magii seksualnej.
czytaj ›
Magia ceremonialna · 1870
Jasnowidzenie!
Paschal Beverly Randolph
Praktyczny podręcznik Paschala Beverly’ego Randolpha z 1870 roku: zmysły wewnętrzne i widzenie somnambuliczne, a potem teoria i reguły pracy ze zwierciadłem magnetycznym, oparte na XIX-wiecznej nauce o fluidzie i woli.
czytaj ›
