Droga mistyczna
Teozofia
Towarzystwo Teozoficzne i jego krąg – Bławatska, Sinnett, Judge, Besant i Leadbeater – oraz antropozofia Rudolfa Steinera.
27 ksiąg · od 1877 do 1925
Regał: Teozofia
czerwona zakładka – od tego warto zacząć
Od czego zacząć
1889
Klucz do teozofii
Helena Petrovna Blavatsky
Przystępny wykład teozofii w formie rozmowy pytającego z teozofem: cele Towarzystwa, siedmioraka natura człowieka, stany pośmiertne, reinkarnacja i karma, teozofia praktyczna oraz odpowiedzi na zarzuty, ze słowniczkiem.
1888
Doktryna tajemna I
Helena Petrovna Blavatsky
Pierwszy tom „Doktryny tajemnej” H. P. Blavatsky, poświęcony kosmogenezie: Proemium z trzema podstawowymi zasadami, siedem stanc Księgi Dzyan z komentarzem, ewolucja symboliki oraz uzupełnienia o nauce i okultyzmie.
1904
Droga wtajemniczenia
Rudolf Steiner
Pierwsze rozdziały cyklu Rudolfa Steinera z „Lucifer-Gnosis” (1904) w polskim przekładzie angielskiej edycji Maxa Gysiego z 1910 roku: postawa czci, trzy etapy drogi – Przygotowanie, Oświecenie, Wtajemniczenie – i warunki uczniostwa, ze szkicem biograficznym Édouarda Schurégo.
Wszystkie księgi działu
Od najstarszego wydania źródłowego.
- 1877Izyda odsłonięta I
Helena Petrovna Blavatsky
Pierwszy tom pierwszego wielkiego dzieła H. P. Blavatsky, poświęcony nauce: krytyce materializmu, zjawiskom psychicznym, światłu astralnemu i elementalom oraz mądrości przypisywanej Egiptowi i Indiom.
czytaj › - 1877Izyda odsłonięta II
Helena Petrovna Blavatsky
Drugi tom „Izydy odsłoniętej”, poświęcony teologii: polemice z Kościołami, porównaniu Biblii z kosmogoniami Wschodu, kabale, gnozie i herezjom, wolnomularstwu i jezuityzmowi oraz buddyzmowi.
czytaj › - 1879–1880Z jaskiń i puszcz Hindustanu
Helena Pietrowna Bławatska (H. P. Blavatsky)
Listy podróżne H. P. Bławatskiej z Indii, pisane w latach 1879–1880 po rosyjsku dla „Russkiego Wiestnika” i przełożone na angielski w 1892 roku: Bombaj, jaskinie Karli i Bagh, bramini, asceci i tajemniczy przewodnik, opowiedziani w formie powieści podróżniczej.
czytaj › - 1881Świat okultystyczny
Alfred Percy Sinnett
Książka Alfreda Percy’ego Sinnetta z 1881 roku: relacja angielskiego redaktora z Indii o adeptach, Towarzystwie Teozoficznym i zjawiskach w Simli, z obszernymi cytatami z listów przypisywanych Mistrzowi Koot Hoomi.
czytaj › - 1883Buddyzm ezoteryczny
Alfred Percy Sinnett
Buddyzm ezoteryczny Alfreda Percy’ego Sinnetta z 1883 roku: pierwszy systematyczny wykład kosmologii teozoficznej, oparty na listach przypisywanych Mahatmom – siedem zasad człowieka, łańcuch planetarny, rundy i rasy, kama loka, devachan i nirwana.
czytaj › - 1885Światło na ścieżce
Mabel Collins
Traktat Mabel Collins z 1885 roku: dwie serie paradoksalnych reguł dla ucznia na ścieżce duchowej, z notami autorki, komentarzami z pisma „Lucifer” i szkicem o karmie. Teozoficzna tradycja przypisuje go inspiracji Mistrza Hilariona.
czytaj › - 1886Magia biała i czarna
Franz Hartmann
Franz Hartmann przedstawia magię jako wiedzę o życiu skończonym i nieskończonym oraz drogę duchowego odrodzenia człowieka, prowadząc czytelnika przez dwanaście rozdziałów od ideału po światło.
czytaj › - 1888Doktryna tajemna I
Helena Petrovna Blavatsky
Pierwszy tom „Doktryny tajemnej” H. P. Blavatsky, poświęcony kosmogenezie: Proemium z trzema podstawowymi zasadami, siedem stanc Księgi Dzyan z komentarzem, ewolucja symboliki oraz uzupełnienia o nauce i okultyzmie.
czytaj › - 1888Doktryna tajemna II
Helena Petrovna Blavatsky
Drugi tom opus magnum Heleny Blavatsky: dwanaście stanc Księgi Dzyan o pochodzeniu i ewolucji ludzkości przez kolejne rasy-rdzenie, studium archaicznej symboliki religii świata oraz uzupełnienia polemizujące z darwinizmem i nauką XIX wieku.
czytaj › - 1889Klucz do teozofii
Helena Petrovna Blavatsky
Przystępny wykład teozofii w formie rozmowy pytającego z teozofem: cele Towarzystwa, siedmioraka natura człowieka, stany pośmiertne, reinkarnacja i karma, teozofia praktyczna oraz odpowiedzi na zarzuty, ze słowniczkiem.
czytaj › - 1889Wielcy wtajemniczeni
Édouard Schuré
Książka Édouarda Schurégo z 1889 roku przedstawiająca Ramę, Krysznę, Hermesa, Mojżesza, Orfeusza, Pitagorasa, Platona i Jezusa jako wtajemniczonych jednej ezoterycznej doktryny – literacka synteza XIX-wiecznej ezoteryki, nie praca historyczna.
czytaj › - 1890–1891Rozmowy w Loży Bławatskiej
Helena Petrovna Blavatsky
Opracowany ze stenogramów zapis dziesięciu posiedzeń Loży Blavatsky w Londynie w 1889 roku, na których H. P. Blavatsky odpowiadała na pytania o pierwsze stanze Księgi Dzyan i trudne miejsca kosmogenezy Doktryny tajemnej.
czytaj › - 1892Słownik teozoficzny
Helena Petrovna Blavatsky
Pośmiertnie wydany słownik H. P. Blavatsky, objaśniający terminy sanskryckie, tybetańskie, hebrajskie, greckie, kabalistyczne, gnostyckie i okultystyczne z literatury teozoficznej, z hasłami kabalistycznymi W. W. Westcotta.
czytaj › - 1893Ocean teozofii
William Quan Judge
Wykład Williama Quana Judge’a z 1893 roku, pomyślany dla zwykłego czytelnika: Mistrzowie, siedmioraka budowa człowieka, łańcuch globów, reinkarnacja, karma, stany pośmiertne, cykle i krytyka spirytyzmu – w duchu i często skrócie *Doktryny tajemnej* Bławatskiej.
czytaj › - 1893Wspomnienia o H. P. Bławatskiej i „Doktrynie tajemnej”
Constance Wachtmeister i in.
Wspomnienia hrabiny Constance Wachtmeister z lat 1885–1887, spędzonych u boku H. P. Bławatskiej w Würzburgu, Ostendzie i Londynie, uzupełnione relacjami Bertrama i Archibalda Keightleyów, Williama Q. Judge’a oraz rodziny – świadectwo powstawania „Doktryny tajemnej”.
czytaj › - 1895Studia okultystyczne
Helena Petrovna Blavatsky
Pośmiertny wybór artykułów Heleny Bławatskiej z „Lucifera” z lat 1887–1891: okultyzm praktyczny a sztuki tajemne, hipnotyzm, działanie psychiczne i noetyczne, ezoteryczny sens Ewangelii, z trzema dodatkowymi artykułami.
czytaj › - 1895Tajemnica świata
George Robert Stow Mead
Cztery eseje teozoficzne Meada: o Duszy Świata, o subtelnych szatach duszy, o tkaninie przeznaczenia i o prawdziwym oparciu w sobie, łączące źródła indyjskie, kabalistyczne, gnostyckie i klasyczne.
czytaj › - 1895Współczesny Panarion
Helena Petrovna Blavatsky
Pośmiertny zbiór listów, polemik i artykułów Heleny Bławatskiej z lat amerykańskich i indyjskich: od obrony mediów spirytystycznych po wczesne teksty z „The Theosophist” o okultyzmie, jodze i teozofii.
czytaj › - 1897Doktryna tajemna III
Helena Pietrowna Bławatska (H. P. Blavatsky)
Pośmiertny trzeci tom Doktryny tajemnej, wydany w 1897 roku przez Annie Besant z pozostawionych przez autorkę papierów: rozważania o magii i tajemnicy wtajemniczonych, kabale, adeptach pierwszych wieków, Apoloniuszu z Tiany i misteriach.
czytaj › - 1901Ezoteryczne chrześcijaństwo
Annie Besant
Książka Annie Besant z 1901 roku, przedstawiająca chrześcijaństwo jako religię z nauką tajemną, czyli Małymi Misteriami: Chrystus historyczny, mityczny i mistyczny, zadośćuczynienie, Trójca, modlitwa, sakramenty i objawienie odczytane w świetle teozofii.
czytaj › - 1902Chrześcijaństwo jako fakt mistyczny
Rudolf Steiner
Książka Rudolfa Steinera z 1902 roku, oparta na wykładach berlińskich: misteria antyczne, filozofowie greccy, Platon, mity i mądrość Egiptu jako tło chrześcijaństwa, odczytanie Ewangelii, wskrzeszenia Łazarza i Apokalipsy jako faktów wtajemniczenia, aż po św. Augustyna.
czytaj › - 1902Człowiek widzialny i niewidzialny
Charles Webster Leadbeater
Książka Charlesa Webstera Leadbeatera z 1902 roku o ciałach subtelnych i aurze człowieka według jego jasnowidzenia: plany natury, trzy wylania, dusza grupowa, znaczenie barw oraz barwne plansze aur od „dzikusa” po Adepta.
czytaj › - 1904Droga wtajemniczenia
Rudolf Steiner
Pierwsze rozdziały cyklu Rudolfa Steinera z „Lucifer-Gnosis” (1904) w polskim przekładzie angielskiej edycji Maxa Gysiego z 1910 roku: postawa czci, trzy etapy drogi – Przygotowanie, Oświecenie, Wtajemniczenie – i warunki uczniostwa, ze szkicem biograficznym Édouarda Schurégo.
czytaj › - 1910Zarys wiedzy tajemnej
Rudolf Steiner
Systematyczny wykład kosmologii Rudolfa Steinera z 1910 roku: budowa człowieka, sen, śmierć i reinkarnacja, ewolucja świata od Saturna po Ziemię i epoki kultur oraz droga poznania wyższych światów; tu w przekładzie z autoryzowanej wersji angielskiej.
czytaj › - 1910–1911Życie wewnętrzne
Charles Webster Leadbeater
Rozmowy teozoficzne, które C. W. Leadbeater prowadził w Adyarze w 1909 roku, wydane w dwóch tomach: o Mistrzach i ścieżce, religii, ciałach człowieka, życiu pośmiertnym, pracy astralnej, myślokształtach, zdolnościach psychicznych, rasach, reinkarnacji i karmie.
czytaj › - 1923Listy Mahatmów do A. P. Sinnetta
Mahatmowie M. i K. H. (przypisywane); zebrał i wydał A. Trevor Barker
Listy przypisywane Mistrzom M. i K. H., otrzymywane przez A. P. Sinnetta w latach 1880–1885 i wydane w 1923 roku przez A. T. Barkera w siedmiu sekcjach z dodatkiem; podstawowe i sporne źródło do dziejów i nauk wczesnej teozofii.
czytaj › - 1925Listy do A. P. Sinnetta
Helena Petrovna Blavatsky; zebrał i wydał A. Trevor Barker
Listy H. P. Blavatsky do A. P. Sinnetta z lat 1880–1888, wydane w 1925 roku przez A. T. Barkera jako dopełnienie Listów Mahatmów, wraz z listami różnych osób i dodatkami; świadectwo jej pracy, kryzysów i sporów w Towarzystwie Teozoficznym.
czytaj ›
Eseje z tej tradycji
Helena Bławatska i Doktryna tajemna
Helena Bławatska, współzałożycielka Towarzystwa Teozoficznego w Nowym Jorku w 1875 roku, w wydanej w 1888 roku Doktrynie tajemnej zbudowała rozległą syntezę religii, nauki i mitu, która miała odsłaniać wspólne źródło duchowych tradycji ludzkości, choć to źródło pozostaje założeniem wiary, a nie ustalonym faktem.
Annie Besant – od wolnomyślicielstwa do teozofii
Annie Besant, urodzona w 1847 roku w Londynie jako Annie Wood, przeszła od anglikańskiej pobożności przez wolnomyślicielstwo do teozofii, łącząc działalność społeczną, walkę o prawa kobiet, politykę indyjską i wizję duchowej ewolucji w przekonaniu, że poznanie nakłada obowiązek działania.
Krishnamurti i rozwiązanie Zakonu Gwiazdy
Wychowywany od chłopięcych lat przez teozofów z Adyaru na przyszłego nauczyciela świata, Jiddu Krishnamurti w sierpniu 1929 roku w Ommen rozwiązał Zakon Gwiazdy, odrzucając rolę zbawczego przewodnika i ogłaszając, że do prawdy nie prowadzi żadna wytyczona ścieżka ani organizacja.
Rudolf Steiner i narodziny antropozofii
Rudolf Steiner, ukształtowany przez pracę nad pismami przyrodniczymi Goethego i od 1902 roku sekretarz generalny niemieckiej sekcji Towarzystwa Teozoficznego, po rozłamie z lat 1912–1913 rozwinął antropozofię jako drogę wiedzy duchowej, która przybrała formę społeczną w eurytmii, szkole w Stuttgarcie i rolnictwie.
Hilma af Klint – malarstwo dla przyszłej świątyni
Monumentalne „Obrazy dla Świątyni”, malowane przez Hilmę af Klint w latach 1906–1915, przekładają teozoficzną wizję ukrytej ewolucji na 193 prace ułożone w serie, od Pierwotnego chaosu po Łabędzia i Ołtarze, w których zlecenie przyjęte podczas seansu przemienia się w samodzielną pracę nad formą.
William Quan Judge i amerykańska gałąź teozofii
William Quan Judge, irlandzki imigrant i nowojorski prawnik, współzałożyciel Towarzystwa Teozoficznego, zbudował w latach 1886–1895 sieć amerykańskich lóż i stworzył praktyczny, zwięzły styl teozoficznego pisarstwa, który przetrwał go dłużej niż organizacja nosząca jego imię.
To samo skrzydło
Droga mistyczna
- Mistyka
12 ksiąg
- Gnoza
10 ksiąg
- Neoplatonizm
6 ksiąg
- Martynizm
6 ksiąg