Talizman planetarny krok po kroku

Przedmiot, który przyjmuje moc planety

Talizman planetarny jest krążkiem z metalu, pergaminu albo papieru, na którym zapisano znaki jednej planety: jej tablicę liczbową, pieczęcie, imiona i symbole. Następnie poddaje się go konsekracji. Henryk Korneliusz Agryppa wykłada w rozdziale dwudziestym drugim drugiej księgi De occulta philosophia (wydanie pełne 1533), że magowie przypisują siedmiu planetom święte tablice liczb, które przedstawiają boski porządek liczb niebieskich. Wyryte na właściwym metalu przy planecie szczęśliwej przyjmują jej moc i przekazują ją temu, kto je nosi. Hermetyczny Zakon Złotego Brzasku przejął tę naukę i dodał do niej własne barwy oraz formułę konsekracji.

Przykładem jest tu Jowisz. Agryppa pisze, że tablica Jowisza wyciśnięta na srebrnej płytce, gdy Jowisz jest potężny i panujący, przynosi zysk i bogactwo, łaskę i miłość, pokój i zgodę, łagodzi wrogów i utwierdza zaszczyty, godności i rady, a wyryta na koralu rozwiązuje uroki. Jowisz ma tablicę 4 × 4, a jego imiona dają się sprawdzić rachunkiem litera po literze.

Planeta i czas

Każde dzieło ma swoją planetę. Saturn rządzi trwałością, ziemią i długim wysiłkiem, Jowisz pomyślnością, łaską możnych, prawem i porządkiem, a Mars siłą i walką. Słońce odpowiada za godność, zdrowie i władzę, Wenus za miłość, przyjaźń i sztukę, Merkury za naukę, mowę i handel, a Księżyc za podróże, sny i wody. Na jednym talizmanie stawia się znaki jednej planety.

Talizman sporządza się w dniu planety i w jej godzinie. Dla Jowisza oznacza to czwartek i jedną z godzin Jowisza tego dnia, liczonych od wschodu Słońca. Agryppa wymaga więcej: planeta ma być „potężna i panująca”. W rozdziale dwudziestym dziewiątym drugiej księgi każe umieścić ją w jej godnościach, szczęśliwą, potężną i panującą w dniu, godzinie i w figurze nieba. Jowisz nie może stać w Koziorożcu, znaku swego upadku, ani w Bliźniętach czy Pannie, znakach wygnania. Nie może też poruszać się wstecz ani być spalony przy Słońcu. Księżyc powinien być wolny od złych aspektów Marsa i Saturna, bo bez jego pomocy, jak pisze Agryppa, nie robi się niczego, a do dzieła, które ma przymnożyć dobra, bierze się Księżyc przybywający.

Materiał, barwy i wonność

Metalem Jowisza jest w tablicach planet cyna, a Agryppa w pierwszej księdze wymienia przy Jowiszu cynę, srebro i złoto. Mówiąc o tablicy Jowisza, każe użyć płytki srebrnej. Talizman można też namalować, jak tablice migoczące Złotego Brzasku. Do pracy potrzebne są: krążek z wybranego materiału, cyrkiel, linijka, ołówek, cienki pędzel lub pióro, farby lub tusze, biały jedwab lub len do owinięcia talizmanu, czarna zasłona i czarny sznur, świeca, naczynie z wodą, kadzielnica i wonność Jowisza. Według 777 jest nią cedr, a według zasady Agryppy wonne owoce, jak gałka muszkatołowa i goździki. Złożoną mieszankę Jowisza Agryppa podaje w księdze I, rozdziale 44: „weź nasienie jesionu, drzewo aloesowe, styraks, benzoes, kamień lazurowy i końce pawich piór i zarób je krwią bociana albo jaskółki, albo mózgiem jelenia”.

Złoty Brzask nauczał malowania talizmanów w barwach migoczących (flashing colours). Pismo „Talizmany i tablice migoczące” G.H. Fratra D.D.C.F. mówi, że tablicę migoczącą wykonuje się w barwach dopełniających, w skali Króla. Barwa dopełniająca złączona z pierwotną przyciąga prąd akaszy z otoczenia i częściowo z samego operatora i tworzy wir. Tło ma jedną barwę, a znaki drugą, w możliwie równych proporcjach. Planecie Jowisz odpowiada w skali Króla ścieżka litery Kaf z barwą fioletu, więc talizman Jowisza maluje się fioletowym tłem i żółtymi znakami, bo dopełnieniem fioletu jest według tego pisma żółć. Tę samą parę stosuje się na obu stronach.

Tablica i imiona

Wielkość tablicy wynika z miejsca planety w porządku sfer, liczonym od Saturna. Saturn ma tablicę 3 × 3, Jowisz, druga planeta, 4 × 4, i tak dalej aż do Księżyca z tablicą 9 × 9. Tablica Jowisza według Agryppy ma rzędy: 4, 14, 15, 1; 9, 7, 6, 12; 5, 11, 10, 8; 16, 2, 3, 13. Każdy rząd, każda kolumna i obie przekątne dają 34, a suma wszystkich liczb wynosi 136.

Agryppa przypisuje tym liczbom imiona hebrajskie o tej samej wartości. Liczbie 34 odpowiada imię boskie El Ab, zapisywane literami Alef, Lamed, Alef, Bet: 1 + 30 + 1 + 2 = 34. Liczbie 136 odpowiadają dwa imiona: Johfiel, inteligencja Jowisza, zapisywany literami Jod, He, Pe, Jod, Alef, Lamed, oraz Hismael, duch Jowisza, zapisywany literami He, Samech, Mem, Alef, Lamed. Rewers podaje więc w słowach tę samą liczbę, którą awers wyraża w układzie cyfr. Agryppa podaje też pieczęć Jowisza oraz znaki jego inteligencji i ducha.

Agryppa pisze, że nad każdą tablicą stoją imiona boskie, a z nimi inteligencja ku dobremu i duch ku złemu. Dlatego w konsekracji talizmanu na dobro wibruje się imię boskie i imię inteligencji, a nie imię ducha. W skali siódemki Agryppy aniołem Jowisza jest Cadkiel, a Złoty Brzask stawia archanioła Cadkiela nad sferą Chesed, której imię boskie brzmi El.

Konsekracja według formuły Neofity

Dokument Z.2, opublikowany przez Israela Regardiego w The Golden Dawn, rozpisuje konsekrację talizmanu według formuły obrzędu Neofity. Talizman przechodzi tę samą drogę co kandydat. Zostaje owinięty czarnym sznurem i okryty czarną zasłoną, oczyszczony wodą i uświęcony ogniem, a odsłania się go dopiero po przyzwaniu siły, która ma w nim zamieszkać. Operator wypowiada wtedy słowa hierofanty: „Stworzenie talizmanów, długo przebywałoś w ciemności. Opuść noc i szukaj dnia”. Sznur zdejmuje się na końcu, gdy na talizmanie zaigra światło. Planetę przyzywa się w Złotym Brzasku Większym Rytuałem Przywołującym Heksagramu, pieczętowanym imieniem ARARITA.

1. Zapisz w dzienniku jednym zdaniem dzieło talizmanu i sprawdź, czy należy do natury Jowisza.
2. Wyznacz czwartek i godzinę Jowisza, a w efemerydach sprawdź stan Jowisza i Księżyca. Zanotuj wynik.
3. Wykreśl na krążku cyrklem dwa koncentryczne okręgi obwódki i zaznacz środek.
4. Na awersie narysuj siatkę 4 × 4 i wpisz liczby tablicy Jowisza. Zanim użyjesz farby, sprawdź, że każdy rząd, kolumna i przekątna daje 34.
5. Na rewersie umieść znak Jowisza, nad nim imię El Ab, a pod nim imiona Johfiel i Hismael, pisane literami hebrajskimi.
6. Pomaluj tło i znaki w wybranej parze barw migoczących. Zepsuty krążek wykonaj od nowa, zamiast go poprawiać.
7. Owiń gotowy talizman czarnym sznurem i okryj go czarną zasłoną.
8. W godzinie Jowisza oczyść pokój Mniejszym Rytuałem Odpędzającym Pentagramu.
9. Przeprowadź okryty talizman nad wodą i nad dymem wonności, mówiąc, że zostaje oczyszczony wodą i uświęcony ogniem, i wypowiedz głośno cel dzieła.
10. Wykonaj Większy Rytuał Przywołujący Heksagramu Jowisza i wibruj El Ab i El, a następnie imię inteligencji Johfiel.
11. Unieś talizman ku niebu, zdejmij zasłonę i powiedz: „Opuść noc i szukaj dnia”. Stań na wschodzie, zwrócony na zachód, i Znakiem Wchodzącego wyślij ku talizmanowi całą siłę woli, a gdy słabnie, zamknij ją Znakiem Ciszy.
12. Zdejmij sznur, odczytaj na głos dzieło, któremu talizman ma służyć, i przez kilka minut kontempluj jego znaki.
13. Owiń talizman w biały jedwab lub len. Zamknij pracę, ale nad świeżo poświęconym talizmanem nie odpędzaj. Zapisz w dzienniku datę, godzinę, stan nieba, użyte imiona i przebieg.

Przechowywanie i rozkonsekrowanie

Gotowy talizman przechowuje się owinięty w jedwab, w miejscu, w którym nikt go nie dotyka. Nosi się go przy sobie albo trzyma na ołtarzu i w kolejne czwartki, w godzinie Jowisza, odsłania na krótką kontemplację znaków. Złoty Brzask uczył, że talizman, który spełnił swoje zadanie, najpierw się starannie rozładowuje, a dopiero potem niszczy. Talizman planetarny rozładowuje się heksagramem, a zodiakalny pentagramem. Poświęconego przedmiotu nie wyrzuca się jak zwykłej rzeczy.

Reguły

Pierwszą regułą jest dokładność liczb. Zamiana dwóch cyfr niszczy tablicę i sumy przestają dawać 34. Drugą regułą jest czas. Godzina Jowisza w niewłaściwym dniu albo godzina liczona od północy zamiast od wschodu Słońca łamią zasadę, na której opiera się całe dzieło. Pismo zakonu dodaje, że talizman lepiej ukończyć na jednym posiedzeniu. Trzecia reguła dotyczy czytelności. Talizman, na którym zebrano znaki kilku planet i imiona z różnych systemów, nie mówi żadnym językiem. Na krążku umieszcza się tylko to, co się rozumie i co da się sprawdzić rachunkiem.

Dziennik talizmanów zawiera dla każdego krążka planetę, dzieło, datę, godzinę, stan nieba, materiał, barwy, imiona, przebieg konsekracji i wynik. W ciągu roku dobrze jest sporządzić talizman każdej z siedmiu planet. Każdy uczy innej tablicy, innego metalu, innej pary barw i innego dnia tygodnia.