Dziesięć medytacji na sefirach
Cykl dziesięciu tygodni wstępujący po Drzewie Życia od Malkut do Keter: przy każdej sefirze barwa skali Królowej, imię boskie, archanioł, chór aniołów, sfera niebieska, obraz magiczny i cnota według Złotego Brzasku, *777* i *Mistycznej kabały*.
Cykl wstępujący od Królestwa do Korony
Dziesięć medytacji na sefirach to cykl kontemplacji, w którym każdy tydzień należy do jednej sfery Drzewa Życia, a kolejność prowadzi od najniższej, Malkut, do najwyższej, Keter. W każdej sesji praktykujący pracuje z tym samym zestawem przypisań: barwą, imieniem boskim, archaniołem, chórem aniołów, sferą niebieską, obrazem magicznym i cnotą. Przypisania pochodzą z wiedzy Hermetycznego Zakonu Złotego Brzasku, ogłoszonej przez Israela Regardiego w The Golden Dawn, oraz z tabel 777 Aleistera Crowleya, które porządkują ten sam materiał w kolumnach. Obrazy magiczne i cnoty stoją w kolumnach 777, a Dion Fortune podaje je, nieco rozwinięte, na początku każdego rozdziału Mistycznej kabały; tu idziemy za jej brzmieniem, a różnice względem 777 zaznaczamy.
Kierunek jest wstępujący, bo tak przebiega droga wtajemniczenia w Złotym Brzasku. Kandydat zaczyna w Malkut, w świecie, w którym żyje, i wznosi się przez stopnie Zelatora (Malkut), Teoretyka (Jesod), Praktyka (Hod) i Filozofa (Necach) ku Tiferet, sferze adepta. Medytacja odtwarza ten porządek w wyobraźni.
Cztery światy w jednej sesji
Złoty Brzask układał przypisania sefir według czterech światów kabały. Imiona boskie należą do Acilut, świata emanacji; archaniołowie do Beria, świata stworzenia; chóry aniołów do Jecira, świata kształtowania; sfery niebieskie do Asija, świata działania. Tym samym światom odpowiadają cztery skale barw: skala Króla – Acilut, skala Królowej – Beria, skala Rycerza – Jecira, skala Giermka – Asija (w 777 dwie ostatnie noszą nazwy skali Cesarza i Cesarzowej). Medytacja używa skali Królowej, bo w niej Złoty Brzask maluje sefiry na Drzewie Życia adepta, a ścieżki – w skali Króla; barwy Królowej należą do Beria, świata archaniołów, z którymi pracuje się w kroku czwartym. W każdej sesji uwaga schodzi więc od imienia przez archanioła i chór ku sferze widzialnej, a potem ku obrazowi i cnocie, którymi sefira przejawia się w człowieku.
Przygotowanie i plan tygodniowy
Potrzebny jest stół lub mały ołtarz zwrócony na wschód, świeca, karta w barwie danej sefiry albo białą kartkę z kołem pomalowanym tą barwą oraz dziennik. Każdą sesję otwiera Mniejszy Rytuał Odpędzający Pentagramu. Imiona wibruje się tak, jak uczy Złoty Brzask w dokumencie o wibracyjnym wymawianiu imion boskich: najpierw wznieś umysł ku białej jasności Keter i sprowadź ją do serca, potem weź głęboki, pełny wdech, wyobraź sobie litery imienia w sercu w jaśniejącej bieli i na wydechu wymawiaj je powoli, tak by dźwięk drgał w tobie, a imię zdawało się rozchodzić przez cały wszechświat aż po jego krańce.
Jedna sefira przypada na tydzień, z czterema lub pięcioma sesjami po około dwadzieścia minut. Pierwsza sesja tygodnia przechodzi przez wszystkie przypisania. Kolejne pogłębiają po jednym elemencie: barwę, imię i archanioła, obraz magiczny, cnotę. Ostatnia jest powtórzeniem całości. Cały cykl trwa dziesięć tygodni.
Przebieg jednej medytacji
Kroki są takie same dla każdej sefiry; zmieniają się przypisania, zebrane w następnej części.
- Usiądź twarzą na wschód, zapal świecę i połóż przed sobą kartę w barwie sefiry. Wykonaj Mniejszy Rytuał Odpędzający Pentagramu.
- Wyobraź sobie przed sobą kulę światła w barwie sefiry według skali Królowej i utrzymuj ją, aż barwa stanie się równa i jasna. Gdy obraz słabnie, spójrz na kartę i zamknij oczy ponownie.
- Wibruj trzykrotnie imię boskie sefiry, z naturalnym oddechem między powtórzeniami, i przy każdym brzmieniu zobacz, jak kula jaśnieje.
- Przywołaj w kuli postać archanioła z jasnego światła tej samej barwy i wibruj raz jego imię. Trwaj przy obrazie w milczeniu.
- Wypowiedz imię chóru aniołów i nazwę sfery niebieskiej sefiry, a potem zobacz jej znak lub planetę w środku kuli.
- Pozwól, by obraz archanioła przeszedł w obraz magiczny sefiry, i przyglądaj mu się w szczegółach przez kilka minut, wracając do niego za każdym razem, gdy uwaga odpłynie.
- Rozważ cnotę sefiry jako siłę tej sfery, która ma się w tobie ustanowić, i wypowiedz w duchu jej nazwę na tle barwy.
- Zachowaj dwie lub trzy minuty milczenia, nie przywołując niczego.
- Pozwól kuli zblednąć, zamknij sesję Mniejszym Rytuałem Odpędzającym Pentagramu i zgaś świecę.
- Zapisz w dzienniku datę, godzinę, czas trwania, sefirę, wyraźność barwy i obrazów oraz to, co przyszło w milczeniu.
Dziesięć stacji Drzewa
Malkut, Królestwo, otwiera cykl. Imię boskie: Adonaj ha-Arec (wym. adonaj ha-arec), „Pan Ziemi”; archanioł: Sandalfon; chór: Aszim, „Płomienie”, u Fortune „Dusze Ognia”; sfera: Cholem Jesodot, „Sfera Żywiołów”. W skali Królowej Malkut ma cztery barwy: cytrynową, oliwkową, rdzawą i czarną, odpowiadające czterem żywiołom: cytrynowa Powietrzu, oliwkowa Wodzie, rdzawa Ogniowi, czarna Ziemi. W kroku drugim przy Malkut kula ma cztery ćwiartki tych barw. Obraz magiczny: młoda kobieta w koronie, zasiadająca na tronie (w 777: w koronie i zasłonie). Cnota: rozróżnianie (w 777: sceptycyzm).
Jesod, Fundament: imię Szaddaj El Chaj (wym. szadaj el chaj), „Wszechmocny Bóg Żywy”; archanioł Gabriel; chór Kerubim; sfera Lewana, Księżyc. Barwa fioletowa. Obraz: piękny nagi mężczyzna, bardzo silny. Cnota: niezależność.
Hod, Chwała: imię Elohim Cebaot (wym. elohim cewaot), „Bóg Zastępów”; archanioł Michael; chór Bene Elohim, „Synowie Boga”; sfera Kochaw, Merkury. Barwa pomarańczowa. Obraz: hermafrodyta. Cnota: prawdomówność.
Necach, Zwycięstwo: imię JHWH Cebaot (wym. jod-he-wau-he cewaot), „Pan Zastępów”; archanioł Haniel; chór Elohim, „Bogowie”; sfera Noga, Wenus. Barwa szmaragdowa. Obraz: piękna naga kobieta. Cnota: bezinteresowność.
Tiferet, Piękno, stoi w środku Drzewa i w środku cyklu: imię JHWH Eloah we-Daat (wym. jod-he-wau-he eloa we-daat); archanioł Rafael; chór Malachim, „Królowie”; sfera Szemesz, Słońce. Barwa żółta, złota. Obraz: majestatyczny król, dziecko, bóg złożony w ofierze (w 777: bóg ukrzyżowany). Cnota: oddanie Wielkiemu Dziełu. Tydzień Tiferet jest sercem cyklu, bo ta sfera należy w Złotym Brzasku do stopnia Adeptus Minor i do misterium śmierci i zmartwychwstania.
Gewura, Moc: imię Elohim Gibor (wym. elohim gibor), „Bóg Potężny”; archanioł Kamael; chór Serafim; sfera Madim, Mars. Barwa szkarłatna. Obraz: potężny wojownik w rydwanie, w 777 – zbrojny i w koronie. Cnota: energia i odwaga.
Chesed, Łaska: imię El (wym. el), „Bóg”; archanioł Cadkiel; chór Chaszmalim, „Lśniący”; sfera Cedek, Jowisz. Barwa niebieska. Obraz: potężny król w koronie, zasiadający na tronie. Cnota: posłuszeństwo.
Bina, Zrozumienie: imię JHWH Elohim (wym. jod-he-wau-he elohim); archanioł Cafkiel; chór Aralim, „Trony”; sfera Szabtaj, Saturn. Barwa czarna. Obraz: dojrzała kobieta, matrona; 777 mówi tylko, że niemal każdy obraz kobiecy ukazuje jakiś aspekt Biny. Cnota: milczenie.
Chochma, Mądrość: imię Jah (wym. ja); archanioł Raciel; chór Ofanim, „Koła”; sfera Mazalot, zodiak. Barwa szara. Obraz: brodaty mężczyzna; według 777 niemal każdy obraz męski ukazuje jakiś aspekt Chochmy. Cnota: oddanie.
Keter, Korona, zamyka cykl: imię Eheje (wym. ehieje), „Jestem”; archanioł Metatron; chór Chajot ha-Kodesz, „Święte Żywe Istoty”; sfera Reszit ha-Gilgalim, „Pierwsze Obroty”. Barwa: czysta biała jasność. Obraz: starożytny brodaty król widziany z profilu. Cnota: osiągnięcie, dopełnienie Wielkiego Dzieła. Przy trzech najwyższych sefirach obrazy stają się mniej wyraźne, a medytacja przechodzi w milczenie – tak ma być, bo sfery nad Otchłanią nie dają się zamknąć w kształcie.
Reguły pracy
Przez cały cykl trzymaj się jednej skali barw. Skala Królowej, używana tutaj, różni się od skali Króla; mieszanie ich w jednym tygodniu rozbija obraz sefiry. Nie przyspieszaj w dolnych sferach. Malkut i Jesod wydają się skromniejsze niż Tiferet czy Keter, ale na nich stoi całe Drzewo, a Królestwo przepracowane w pośpiechu daje chwiejny fundament wszystkim następnym tygodniom.
Archanioła się kontempluje, nie wypytuje. Ten cykl jest medytacją; rozmowa z istotami należy do innej pracy, wędrówki w wizji duchowej, z jej własnymi próbami imionami i znakami.
W ciągu dnia wracaj do cnoty bieżącego tygodnia, przywołując jej barwę. Tydzień Gewury to czas energii i odwagi, tydzień Chesed – posłuszeństwa wyższemu porządkowi, tydzień Bina – milczenia.
Po dziesięciu tygodniach
Po zakończeniu cyklu przeczytaj cały dziennik od pierwszej strony i zestaw zapisy: przy których sefirach barwa i obraz przychodziły od razu, a przy których trzeba było je długo budować. Drugi cykl przeprowadź w porządku zstępującym, od Keter do Malkut, jako medytację nad błyskawicą, którą światło schodzi po Drzewie od Korony do Królestwa. Oba kierunki razem dają pełniejszą znajomość sfer niż wielokrotne powtarzanie jednego. Między cyklami zachowaj kilka tygodni zwykłej praktyki dziennej, żeby obrazy poszczególnych sefir nie zlały się w jedno.