Skale barw Złotego Brzasku

Cztery skale i cztery światy

Skale barw Złotego Brzasku to cztery równoległe szeregi kolorów przypisanych dziesięciu sefirom i dwudziestu dwóm ścieżkom Drzewa Życia. Każdy szereg odpowiada jednemu z czterech światów kabały i jednej literze tetragramu, tak że ta sama sefira ma cztery barwy, zależnie od świata, w którym się ją rozważa. Skale służą do wizualizacji, do barwienia diagramów, lamenów, talizmanów i narzędzi oraz do sprawdzania wizji.

Nazwy skal pochodzą z rodziny, którą Zakon czytał w czterech literach Imienia JHWH. Skala Króla odpowiada literze Jod i światu Acilut, światu emanacji. Skala Królowej odpowiada pierwszej literze He i światu Berija, światu stworzenia. Skala Księcia odpowiada literze Waw i światu Jecira, światu kształtowania. Skala Księżniczki odpowiada drugiej literze He i światu Asija, światu działania. Wykład wiedzy Zakonu łączy z każdą skalą także żywioł i kolor tarota: skalę Króla z ogniem i buławami, Królowej z wodą i kielichami, Księcia z powietrzem i mieczami, Księżniczki z ziemią i pentaklami; ten sam porządek powraca w figurach talii Zakonu, w której król, królowa, książę i księżniczka każdego koloru odpowiadają literom Imienia i żywiołom.

Nazwy trzech niższych światów kabała wywodzi z Księgi Izajasza 43,7, gdzie Bóg mówi o człowieku, że go stworzył, ukształtował i uczynił: trzy czasowniki, bara, jacar i asa, dały nazwy Berija, Jecira i Asija, a Acilut jest światem najwyższym, światem samej boskości. Tabele skal ogłosił Israel Regardie w The Golden Dawn, a jako cztery kolumny obok setek innych odpowiedniości – Aleister Crowley w 777 (1909).

Sefiry w czterech skalach

Skala Królowej jest skalą, w której przedstawia się sefiry. Keter ma w niej barwę białego blasku. Chochma jest szara, Bina czarna, Chesed niebieski, Gewura szkarłatna, Tiferet żółta, złocista, Necach szmaragdowy, Hod pomarańczowy, a Jesod fioletowy. Malkut ma cztery barwy, rozdzielone na ćwiartki: cytrynową, oliwkową, rdzawą i czarną, odpowiadające czterem żywiołom świata materii.

W skali Króla, świecie Acilut, Keter jest blaskiem, Chochma czystym, miękkim błękitem, Bina karmazynem, Chesed głębokim fioletem, Gewura pomarańczem, Tiferet czystą różą, Necach bursztynem, Hod fioletowym purpurem, Jesod indygo, a Malkut żółcią.

W skali Księcia, świecie Jecira, Keter jest białym blaskiem, Chochma błękitnoperłową szarością, jak masa perłowa, Bina ciemnym brązem, Chesed głęboką purpurą, Gewura jasnym szkarłatem, Tiferet głębokim łososiem, Necach jasną żółtawą zielenią, Hod rdzawą czerwienią, Jesod bardzo ciemną purpurą, a Malkut ma cztery barwy skali Królowej, nakrapiane złotem.

W skali Księżniczki, świecie Asija, Keter jest biały, nakrapiany złotem, Chochma biała, nakrapiana czerwienią, błękitem i żółcią, Bina szara, nakrapiana różem, Chesed głęboko lazurowy, nakrapiany żółcią, Gewura czerwona, nakrapiana czernią, Tiferet złocistobursztynowa, Necach oliwkowy, nakrapiany złotem, Hod żółtawobrązowy, nakrapiany bielą, Jesod cytrynowy, nakrapiany lazurem, a Malkut czarna, z żółtymi promieniami.

Jedna zasada przejawia się w ten sposób coraz gęściej: w Acilut barwy są czyste, w Berija pełne, w Jecira głębsze i mieszane, a w Asija nakrapiane, rozbite na plamki, jak światło w materii.

Ścieżki w skali Króla

Na diagramie Zakonu, który nosi nazwę Minutum Mundum, „mały świat”, sefiry maluje się w skali Królowej, a ścieżki w skali Króla. Ścieżki trzech liter matek mają barwy żywiołów: Alef jasną, bladą żółć, Mem głęboki błękit, Szin płomienny pomarańczowoszkarłatny. Ścieżki siedmiu liter podwójnych mają barwy planet: Bet żółć Merkurego, Gimel błękit Księżyca, Dalet szmaragdową zieleń Wenus, Kaf fiolet Jowisza, Pe szkarłat Marsa, Resz pomarańcz Słońca, Taw indygo Saturna. Ścieżki dwunastu liter prostych mają barwy znaków, które biegną po kole od szkarłatu Barana na ścieżce He przez czerwony pomarańcz Byka na Waw, pomarańcz Bliźniąt na Zajin, bursztyn Raka na Chet, zielonkawą żółć Lwa na Tet, żółtawą zieleń Panny na Jod, szmaragd Wagi na Lamed, zielononiebieski Skorpiona na Nun, błękit Strzelca na Samech, indygo Koziorożca na Ajin i fiolet Wodnika na Cadi aż po karmazyn Ryb na Kof.

Ćwiartki Malkut maluje się tak, że cytrynowa, powietrzna część ziemi, leży u góry, od strony Jesod, a czarna, ziemska część ziemi, u dołu. Rdzawa, ognista część ziemi, leży od strony Hod, a oliwkowa, wodna, od strony Necach: dokument Zakonu wywodzi rdzawą barwę z pomarańczu Hod zmieszanego z purpurą Jesod, oliwkową z zieleni Necach zmieszanej z purpurą Jesod, a cytrynową z pomarańczu Hod i zieleni Necach. Tak też kończą się w Malkut ścieżki Szin i Kof: ścieżka ognia, biegnąca od Hod, w ćwiartce rdzawej, ścieżka Kof, biegnąca od Necach, w oliwkowej. Na pentaklu Adepta ten sam podział daje cytrynę u góry, oliwkę po prawej, rdzawy brąz po lewej i czerń u dołu.

Przybory

Do pracy potrzebny jest wzór diagramu Drzewa, farby o czystych barwach, najlepiej gwasz albo akwarela, duży biały karton i dziennik. Gwasz pozwala zmieszać szarość Chochmy, oliwkę Malkut i łosoś skali Księcia, których nie daje się uzyskać flamastrem. Maluje się przy świetle dziennym, bo przy żółtym świetle różnica między szkarłatem a pomarańczem się zaciera.

Wizualizacja w barwach krok po kroku

1. Narysuj Drzewo Życia ołówkiem na dużym kartonie, z dziesięcioma kołami i dwudziestoma dwiema ścieżkami.
2. Pomaluj sefiry w skali Królowej, zaczynając od Malkut i idąc w górę; przy każdej sefirze wypowiedz półgłosem jej nazwę, imię boskie i barwę.
3. Pomaluj ścieżki w skali Króla, od trzydziestej drugiej, Taw, do jedenastej, Alef, wypowiadając przy każdej literę i barwę.
4. Usiądź przed gotowym diagramem, wybierz jedną sefirę i patrz na jej barwę przez kilka oddechów; zamknij oczy i odtwórz przed sobą kulę tej barwy.
5. Utrzymaj obraz przez dwie minuty, a gdy barwa się zmienia, otwórz oczy, spójrz na diagram i zacznij od nowa.
6. Gdy jedna sefira przychodzi bez trudu, zbuduj całą oś środkową: biały blask nad głową, złoto w sercu, fiolet w lędźwiach i cztery barwy Malkut pod stopami.
7. Na kolejnym etapie wizualizuj jedną ścieżkę jako barwny pas łączący dwie sefiry, w barwie skali Króla.
8. Wizualizuj jedną sefirę kolejno w czterech skalach, od Króla do Księżniczki, na przykład Tiferet jako różę, złoto, łosoś i złocisty bursztyn.
9. Po każdej sesji zapisz w dzienniku datę, godzinę, czas trwania, sefirę lub ścieżkę, skalę i to, czy barwa pozostała stała.

Do czego służą skale

Barwa jest najprostszym nośnikiem symbolu: wyobraża się ją szybciej niż imię, kształt czy postać, i dlatego Zakon używał jej jako podstawowego klucza wizualizacji. Kto zna skalę Królowej, przywołuje sefirę samą jej barwą.

Skale porządkują też wyposażenie rytuału. Szaty, nakrycia ołtarza, lampy, lameny i talizmany barwiono według właściwej skali, a w pracy skierowanej do jednej sefiry wszystkie barwy przedmiotów miały być z nią zgodne. Barwy są wreszcie narzędziem próby w wizji. Postać, która w sferze Hod ukazuje się w szkarłacie i czerni, nie należy do tej sfery i odsyła się ją imieniem boskim.

Zakon posługiwał się także barwami dopełniającymi, które nazywał migoczącymi (flashing colours). Na talizmanach i lamenach znak malowano w jednej barwie, a tło w jej dopełnieniu, na przykład czerwony symbol na zielonym polu albo żółty na fioletowym. Dokument Zakonu określa tablicę migoczącą jako wykonaną w barwach dopełniających: barwa dopełniająca, złączona z pierwotną, pozwala jej przyciągać prąd akaszy z otoczenia i po części z samego operatora, tworząc wir, który ściąga migoczące światło. Dlatego, dodaje dokument, wykonanie czegoś naprawdę działającego w tym rodzaju męczy operatora. Ta sama zasada rządzi wizją tattw, w której powidok ukazuje symbol w barwie dopełniającej.

Reguły barw

Na jednym diagramie nie miesza się skal w obrębie jednej warstwy: sefiry maluje się w jednej skali, ścieżki w jednej. Tiferet w różu obok niebieskiego Chesed to połączenie skali Króla i Królowej, które na diagramie do nauki prowadzi do zamętu. Odcieni nie zamienia się dowolnie: szkarłat nie jest zwykłą czerwienią, karmazyn nie jest szkarłatem, a szmaragd nie jest każdą zielenią. Tam, gdzie wydania tabel różnią się w odcieniach skal Księcia i Księżniczki, wybiera się jedno wydanie i trzyma się go w całej pracy.

Barwy w codziennym rytmie

Najprościej włączyć skale w codzienną pracę, przypisując każdemu dniu jedną sefirę i jej barwę w skali Królowej. Rano, po rytuale pentagramu, wizualizuje się tę barwę przez kilka oddechów, a w ciągu dnia zauważa się ją w otoczeniu. Po dziesięciu dniach cykl się zamyka i zaczyna od nowa, z dodaniem skali Króla albo ścieżek.

Skale łączą się też z nakładaniem Drzewa na ciało. Gdy praktykujący stoi plecami do Drzewa, jak w Krzyżu Kabalistycznym, Keter jest nad głową, Chochma i Bina po bokach głowy, Bina po prawej, Chochma po lewej, Gewura na prawym barku, Chesed na lewym, Tiferet w sercu, Hod na prawym biodrze, Necach na lewym, Jesod w lędźwiach, a Malkut pod stopami. Każdej z nich nadaje się barwę skali Królowej: szarość po lewej stronie głowy i czerń po prawej, błękit na lewym barku i szkarłat na prawym, złoto w sercu, zieleń na lewym biodrze i pomarańcz na prawym. Dwie mapy, przestrzenna i barwna, wzmacniają się wtedy nawzajem, a przywołanie jednej sefiry przychodzi szybciej.