Analiza Słowa Kluczowego – ćwiczenie

Formuła Słowa Kluczowego

Analiza Słowa Kluczowego, w dokumentach Złotego Brzasku Analysis of the Key Word, jest krótką formułą słowną i ruchową. Cztery litery I.N.R.I. zostają w niej rozłożone na litery hebrajskie, znaki nieba i postacie egipskiego mitu, a następnie złożone z powrotem w dwa słowa: imię IAO i łacińskie lux, światło. Formuła pochodzi z rytuału stopnia Adeptus Minor (5=6), w którym kandydat przechodzi przez śmierć i zmartwychwstanie na krzyżu, i niesie jego treść w skrócie. W dokumentach zakonu zamyka Mniejszy Rytuał Heksagramu, Rytuał Róży i Krzyża oraz Najwyższy Rytuał Heksagramu przy poświęcaniu talizmanów. Israel Regardie ogłosił ją w The Golden Dawn, a Aleister Crowley przedrukował w Liber O w drugim numerze The Equinox (1909), gdzie otwiera i zamyka Mniejszy Rytuał Heksagramu.

Ćwiczenie samodzielne nie zmienia ani słów, ani postaw. Wydłuża jedynie przerwy między nimi, tak by każda warstwa formuły – litera, znak, bóstwo, imię i gest – została wypowiedziana z pełnym wyobrażeniem. Kto opanuje ją osobno, wnosi ją potem do rytuałów heksagramu i róży jako gotową całość.

Litery, znaki i bóstwa

Punktem wyjścia jest titulus crucis, napis, który według Ewangelii Jana umieszczono nad krzyżem po hebrajsku, grecku i łacinie: Iesus Nazarenus Rex Iudaeorum, Jezus Nazarejczyk, Król Żydowski. Alchemicy dodali skrótowi odczytania tajemne, z których najbardziej znane brzmi Igne Natura Renovatur Integra – „przez ogień natura odnawia się w całości”. J.S.M. Ward w Freemasonry and the Ancient Gods czyta litery także jako inicjały hebrajskich nazw żywiołów: Jam (woda), Nur (ogień), Ruach (powietrze), Jabeszah (ziemia). Złoty Brzask oparł swoją analizę na przyporządkowaniu liter do ścieżek Drzewa Życia.

Każda z dwudziestu dwóch liter hebrajskich odpowiada w systemie zakonu jednej ścieżce Drzewa, jednemu Atutowi tarota oraz żywiołowi, planecie lub znakowi zodiaku. Jod jest ścieżką dwudziestą, między Chesed a Tiferet, i należy do Panny oraz Atutu Pustelnika. Nun jest ścieżką dwudziestą czwartą, między Tiferet a Necach, i należy do Skorpiona oraz Atutu Śmierci. Resz jest ścieżką trzydziestą, między Hod a Jesod, i należy do Słońca oraz Atutu o tej samej nazwie. Trzem znakom odpowiadają trzy postacie egipskie: Pannie Izyda, potężna Matka, Skorpionowi Apofis, Niszczyciel, w nauce zakonu czerwony smok, Słońcu Ozyrys, bóg zabity i przywrócony do życia. W drugiej części formuły Apofis łączy się z Tyfonem; Regardie objaśnia oba imiona jako inne nazwy Seta, brata i zabójcy Ozyrysa.

Z inicjałów Izydy, Apofisa i Ozyrysa powstaje IAO. Regardie nazywa IAO najwyższym Bogiem gnostyków i każe je wymawiać „i–a–o”. Crowley poświęcił mu w Magick in Theory and Practice rozdział „Formuła I.A.O.” i uczynił z niego wzór wszelkiej przemiany: Izyda to natura w pierwotnej doskonałości, Apofis – jej zniszczenie, Ozyrys – jej zmartwychwstanie na wyższym poziomie.

Ostatnia warstwa to gesty. Krzyż z rozłożonych ramion przedstawia Ozyrysa Zabitego, a trzy kolejne postawy odwzorowują litery L, V i X, które razem dają lux. Jako cyfry rzymskie L, V i X mają wartość 50, 5 i 10, razem 65 – tyle, ile w gematrii hebrajskiej daje imię Adonaj, Pan (Alef 1, Dalet 4, Nun 50, Jod 10). Crowley oznaczył tą liczbą Liber LXV, księgę o stosunku adepta do jego Anioła Stróża, którego nazywa w niej Adonai.

Postawa i głos

Liber O każe stanąć prosto, twarzą na wschód, ze złączonymi stopami, z lewą ręką opuszczoną wzdłuż boku i prawą przeniesioną przed ciało tak, by trzymane w niej narzędzie stało pionowo w osi ciała. W ćwiczeniu samodzielnym narzędzie odkłada się, bo wszystkie znaki wykonuje się ramionami. Litery, znaki zodiaku i imiona bóstw wypowiada się uroczyście, a imię IAO wibruje w trzech wyraźnych samogłoskach i–a–o, na całej długości wydechu.

Przed pierwszą sesją obejrzyj trzy Atuty przypisane literom – Pustelnika, Śmierć i Słońce – w talii opartej na systemie Złotego Brzasku, i przeczytaj mit Ozyrysa u Plutarcha w O Izydzie i Ozyrysie: Izyda szuka ciała męża, Tyfon rozrywa je na części, Ozyrys powraca do życia. Te same obrazy Regardie wiąże ze znakami L, V i X.

Przebieg krok po kroku

Po każdym kroku następuje przerwa na trzy do pięciu spokojnych oddechów, w której wyobraźnia zatrzymuje się na wypowiedzianej treści.

1. Stań twarzą na wschód w opisanej postawie i wypowiedz: „I.N.R.I.”, widząc cztery litery jako jasny napis nad głową.
2. Wymień kolejno: „Jod, Nun, Resz, Jod”, i zobacz cztery litery hebrajskie zstępujące z napisu, każdą w osobnym płomyku światła.
3. Powiedz: „Panna, Izyda, potężna Matka”, i przywołaj obraz Atutu Pustelnika oraz postać bogini w szacie.
4. Powiedz: „Skorpion, Apofis, Niszczyciel”, i przywołaj obraz Atutu Śmierci oraz węża ciemności.
5. Powiedz: „Słońce, Ozyrys, zabity i zmartwychwstały”, i przywołaj obraz Atutu Słońca oraz Ozyrysa w białych szatach mumii, z laską i biczem w dłoniach.
6. Powiedz: „Izyda, Apofis, Ozyrys”, a potem wibruj „IAO” przez całą długość wydechu.
7. Rozłóż ramiona poziomo w krzyż i powiedz: „Znak Ozyrysa Zabitego”.
8. Unieś prawe ramię ku górze, zgięte w łokciu pod kątem prostym, lewe opuść ku dołowi, także zgięte pod kątem prostym, obróć głowę nad lewy bark, wodząc wzrokiem w dół wzdłuż lewego przedramienia, i powiedz: „L, Znak Żałoby Izydy”.
9. Wznieś oba ramiona nad głowę, rozchylone pod kątem około sześćdziesięciu stopni w kształt litery V, odrzuć głowę w tył i powiedz: „V, Znak Tyfona i Apofisa”.
10. Skrzyżuj ramiona na piersi, pochyl głowę i powiedz: „X, Znak Ozyrysa Zmartwychwstałego”.
11. Rozłóż ramiona ponownie w krzyż, skrzyżuj je znowu na piersi i powiedz: „L.V.X., Lux, Światło Krzyża”. Pozostań w znaku Ozyrysa Zmartwychwstałego przez minutę, a potem opuść ramiona i zapisz w dzienniku datę, godzinę i czas sesji.

Zstępowanie Światła

Formuła ma kształt drogi w dół. Zaczyna się od napisu zawieszonego nad krzyżem, schodzi przez litery i znaki zodiaku do postaci mitu, wydobywa z nich imię, a na końcu przechodzi w ciało, które samo staje się literami. Dwie z trzech ścieżek, ścieżka Jod i ścieżka Nun, wychodzą z Tiferet, a trzecia należy do Słońca, planety tej sefiry; Tiferet, sefira Słońca i Syna, jest w systemie zakonu miejscem adepta. Kto wypowiada formułę, staje w słonecznym środku Drzewa.

Izyda, Apofis i Ozyrys są trzema fazami jednego misterium: natury nienaruszonej, jej rozkładu i jej odnowienia. Znak Żałoby Izydy wyraża stan po śmierci boga, znak Tyfona i Apofisa – siłę rozkładu, bez której nie ma zmartwychwstania, a skrzyżowane ramiona – Ozyrysa powstałego, w którym światło zostaje zebrane w sercu. Złoty Brzask złączył ten mit z chrześcijańskim misterium krzyża, które napis I.N.R.I. przywołuje wprost, i dlatego w rytuale 5=6 kandydat zostaje przywiązany do krzyża, zanim zostanie przyjęty jako Adeptus Minor.

Z tego powodu Analiza stoi na progu pracy z planetami. W Mniejszym Rytuale Heksagramu według Liber O otwiera i zamyka cztery figury, w Najwyższym zamyka wezwanie planety, w Rytuale Róży i Krzyża pieczętuje sześć krzyży. Za każdym razem stawia wykonującego w miejscu Słońca, z którego siły planetarne są wzywane i odprawiane.

Błędy wykonania

Pierwszym błędem jest kolejność znaków. Krzyż Ozyrysa Zabitego poprzedza trzy litery i sam nie jest żadną z nich; znaki L, V i X następują po nim w tej właśnie kolejności, a krzyż i skrzyżowanie ramion powracają dopiero przy słowach „L.V.X., Lux”. Drugim błędem jest odwrócenie litery L: w górę idzie zawsze prawe ramię, w dół lub w bok lewe, a głowa zwraca się ku lewej stronie. Liber O zgina oba ramiona pod kątem prostym; w wersji z dokumentów zakonu, ogłoszonej przez Regardiego przy Rytuale Róży i Krzyża, prawe ramię wznosi się prosto, lewe wyciąga się poziomo od barku, a głowa pochyla się ku lewej dłoni. Trzecim jest zbyt szerokie V: ramiona rozchylają się pod kątem sześćdziesięciu stopni, nie poziomo. Czwartym – wypowiadanie formuły bez wyobrażenia. Litera, znak, bóstwo i gest muszą wystąpić przed okiem wewnętrznym w tej samej chwili, w której pada słowo.

Gdy wyobraźnia nie utrzymuje wszystkich warstw naraz, w kolejnych sesjach kładzie się nacisk na jedną z nich: na kształty liter hebrajskich, na znaki zodiaku i Atuty, na postacie mitu, na gesty. Formułę wypowiada się jednak zawsze w całości.

Analiza w codziennej pracy

Ćwicz formułę codziennie, rano lub wieczorem, bez innych rytuałów, przez około miesiąc, aż słowa i postawy przychodzą bez namysłu, a obrazy Izydy, Apofisa i Ozyrysa pojawiają się wraz z imionami. Każdą sesję zapisuje się w dzienniku: data, godzina, czas trwania, warstwa formuły, na której spoczywał nacisk.

Potem Analiza wraca do pełnych obrzędów – Mniejszego i Większego Rytuału Heksagramu oraz Rytuału Róży i Krzyża. W każdym z nich zajmuje niespełna minutę, ale wypowiedziana z pełnym wyobrażeniem ustanawia Światło Krzyża, w którym toczy się dalsza praca. Regardie dodaje, że Rytuał Róży i Krzyża połączony ze Słowem Kluczowym jest wezwaniem Wyższej Mądrości, pomocnym przy rozwiązywaniu trudnych spraw i wtedy, gdy trzeba zachować spokój i siłę, by pomóc drugiemu.