Konsekracja czterech narzędzi magicznych

Narzędzia adepta

Cztery narzędzia żywiołowe (elemental weapons) sporządza w Hermetycznym Zakonie Złotego Brzasku członek Zakonu Wewnętrznego, Róży Czerwonej i Złotego Krzyża, w stopniu Adeptus Minor. Opis ich wykonania i rytuał poświęcenia ogłosił Israel Regardie w The Golden Dawn. Laska należy do ognia, kielich do wody, sztylet do powietrza, a pentakl do ziemi. Dokument Zakonu nazywa je symbolami tarota dla liter imienia JHWH i dla żywiołów: laska stoi pod przewodnictwem Jod i buławy tarota, kielich – He i kielicha tarota, sztylet – Waw i miecza tarota, pentakl – końcowego He i pentakla tarota. W świątyni każde narzędzie ma swoją kwaterę: laska południe, kielich zachód, sztylet wschód, pentakl północ.

Między czterema narzędziami istnieje więź i sympatia, tak że nawet gdy używa się jednego, pozostałe powinny być obecne, podobnie jak każda z czterech tablic żywiołów dzieli się na cztery mniejsze kąty, w których związane są trzy pozostałe żywioły. Każde narzędzie musi zostać poświęcone, a po poświęceniu nikt poza adeptem nie może go dotykać. Służy wyłącznie do pracy z naturą swojego żywiołu.

Wygląd czterech narzędzi

Laska ognia ma drzewce z drewna, okrągłe, gładkie i przewiercone od końca do końca. W środku tkwi namagnesowany stalowy pręt, tak długi, by wystawał o szesnastą część cala z każdego końca. Wygodnie jest zrobić ją z trzciny, która ma naturalny kanał, w trzech odcinkach między kolankami. Osiemnaście cali to długość skrajna; laska Regardiego miała około dziesięciu. Jeden koniec drewna jest stożkowy, a północny biegun magnesu umieszcza się w końcu gładkim. Całość maluje się płomiennym szkarłatem i dzieli żółtymi pasami na trzy części. Na stożku maluje się jaskrawożółte, falujące jak płomienie trzy litery Jod. Imiona boskie i anielskie ognia wypisuje się wzdłuż drzewca i na stożku jaskrawą zielenią.

Kielich wody może być dowolnym wygodnym naczyniem ze szkła. Czasza ma mieć mniej więcej kształt kwiatu krokusa i pokazywać osiem płatków. Płatki maluje się jaskrawym błękitem, ani zbyt bladym, ani zbyt ciemnym, i obrzeża jaskrawym pomarańczem. Mogą być namalowane albo naklejone z barwnego papieru. Imiona wypisuje się na płatkach pomarańczem.

Sztyletem powietrza może być każdy wygodny sztylet, nóż albo miecz, a im krótszy, tym lepiej. Rękojeść, głowicę i jelec maluje się jaskrawą, czystą żółcią, a imiona wypisuje na żółtym tle purpurą albo fioletem. Dokument przestrzega, by nie mylić go z mieczem magicznym: miecz należy do Geburah i służy sile i obronie, sztylet należy do powietrza i Waw. Należą do różnych płaszczyzn i zastępowanie jednego drugim szkodzi.

Pentakl ziemi to okrągły krążek drewna o średnicy około czterech i pół cala, grubości od pół do jednego cala, dobrze wygładzony, równo okrągły i jednakowo gruby. Na każdej stronie ma biały pierścień przy brzegu i biały heksagram. Pole wewnątrz pierścienia dwie prostopadłe średnice dzielą na cztery części: górną cytrynową, prawą oliwkową, lewą rdzawą i dolną czarną. Cytrynowa jest powietrzną częścią ziemi, rdzawa ognistą, oliwkowa wodną, a czarna ziemską. Imiona wypisuje się czernią wokół białego pierścienia. Obie strony są jednakowe, a pentakl trzyma się cytrynową częścią ku górze.

Na każdym narzędziu po każdym imieniu stawia się jego sigil wykreślony z Róży, czyli z róży dwudziestu dwóch płatków na lamenie Krzyża Różanego, a na koniec dopisuje się motto adepta. Sigil kreśli się, prowadząc linię od płatka z pierwszą literą przez płatki kolejnych liter, a początek oznacza się małym kółkiem. Złoty Brzask zna też barwy błyskające (flashing colours): barwa dopełniająca, położona obok barwy tła, zdaje się drgać światłem. Na szkarłacie laski stoi zieleń, na błękicie kielicha pomarańcz, na żółci sztyletu fiolet.

Imiona na narzędziach są te same, które wzywa się w ceremonii poświęcenia:

• Ogień – imię Boże Elohim, kwatera Darom, południe, archanioł Michael, anioł Aral, władca Seraf. Na tablicy enochiańskiej ognia trzy imiona święte OIP TEAA PEDOCE i król EDELPERNAA.
• Woda – imię Boże El, kwatera Mearab, zachód, archanioł Gabriel, anioł Taliahad, władca Tharsis. Na tablicy wody MPH ARSL GAIOL i król RAAGIOSL.
• Powietrze – imię Boże JHWH, kwatera Mizrach, wschód, archanioł Rafael, anioł Chassan, władca Ariel. Na tablicy powietrza ORO IBAH AOZPI i król BATAIVAH.
• Ziemia – imię Boże Adonai, kwatera Tzaphon, północ, archanioł Auriel, anioł Phorlakh, władca Kerub. Na tablicy ziemi MOR DIAL HCTGA i król ICZHIHAL.

Tablica przyporządkowań żywiołów w pierwszym tomie The Golden Dawn podaje jeszcze królów żywiołaków: Djina dla ognia, Nichsę dla wody, Paraldę dla powietrza i Ghoba dla ziemi, oraz wielkie imiona żywiołów, wśród nich Adonai ha-Arec dla ziemi.

Przygotowanie do poświęcenia

Narzędzie musi być ukończone: farba sucha, każda litera sprawdzona, sigile i motto naniesione bez pomyłki. Ceremonia wzywa imiona wypisane na przedmiocie, więc błąd w imieniu jest błędem w samym dziele.

Rytuał wymaga ołtarza, lampy, kielicha z wodą, soli, kadzidła i róży, białego trójkąta i czerwonego krzyża, czterech nowych narzędzi, a także miecza magicznego, Krzyża Różanego, różdżki lotosu i białej szarfy. Adept wkłada białą szatę, szarfę i Krzyż Różany, zapala lampę, nalewa wody do kielicha i zapala kadzidło. Czas ceremonii wybiera się w trakcie właściwych tattw. Poświęcenie poszczególnych narzędzi można rozłożyć na różne dni albo rozpoczynać je kolejno co dwadzieścia minut, według tattw. Adept musi znać Najwyższy Rytuał Pentagramu (Supreme Ritual of the Pentagram) z pentagramami przywołującymi i odpędzającymi każdego żywiołu.

Przebieg poświęcenia

1. Weź różdżkę lotosu za czarną część i powiedz: Hekas, hekas, este bebeloi. Odłóż różdżkę, weź miecz magiczny i wykonaj Mniejszy Rytuał Odpędzenia Pentagramu, zaczynając od wschodu.
2. Odłóż miecz, oczyść miejsce wodą i poświęć je ogniem, wypowiadając przy wodzie słowa: „Najpierw więc kapłan, który rządzi dziełami ognia, niech skropi wodą oczyszczającą szumiącego głośno morza”, a przy ogniu słowa o świętym bezkształtnym Ogniu i głosie Ognia.
3. Weź różdżkę lotosu za białą część, obejdź świątynię trzy razy zgodnie z biegiem słońca i powtórz adorację Pana Wszechświata, oddając za każdym razem znak neofity.
4. Wykonaj różdżką lotosu, trzymaną za pas właściwego znaku kerubicznego, Najwyższy Przywołujący Rytuał Pentagramu żywiołu poświęcanego narzędzia.
5. Stojąc przy ołtarzu twarzą ku kwaterze żywiołu, nakreśl różdżką lotosu w powietrzu nad narzędziem, jak gdybyś stał na nim, pentagram przywołujący tego żywiołu.
6. Wezwij imiona wypisane na narzędziu, kreśląc różdżką nad nim ich litery i sigile: imię Boże żywiołu i jego kwaterę, archanioła, anioła i władcę żywiołu, prosząc, by pomnożyli i umocnili ukryte siły i tajemne moce narzędzia.
7. Odłóż różdżkę, weź miecz i wezwij w trzech wielkich świętych imionach z chorągwi danej kwatery króla tablicy żywiołu, kreśląc pentagram przywołujący, by przez swoją obecność zwiększył moc ceremonii.
8. Nadal mieczem nakreśl nad narzędziem heksagram Saturna i wezwij sześciu Starszych tej kwatery.
9. Odczytaj wezwania aniołów władających czterema mniejszymi kątami tablicy i przy każdym kreśl nad narzędziem ten sam pentagram przywołujący jego żywiołu, raz mieczem, raz każdym z pozostałych narzędzi.
10. Weź nowo poświęcone narzędzie i wykonaj nim Najwyższy Przywołujący Rytuał Pentagramu jego żywiołu w czterech kwaterach, poprzedzając każdy pentagram właściwym pentagramem równoważącym. Zakończ Krzyżem Kabalistycznym i modlitwą, a potem owiń narzędzie w jedwab lub len, biały albo w odpowiedniej barwie.
11. Oczyść wodą i poświęć ogniem jak przy otwarciu, obejdź świątynię w kierunku odwrotnym i na zachód od ołtarza powiedz: „W imię Jeheszua uwalniam teraz wszystkie duchy, które mogły zostać uwięzione przez tę ceremonię”.
12. Wykonaj Mniejszy Rytuał Odpędzenia Pentagramu albo, jeśli poświęciłeś jedno, dwa lub trzy narzędzia, a nie wszystkie cztery, Najwyższy Odpędzający Rytuał Pentagramu właściwego żywiołu, i zapisz przebieg w dzienniku.

Narzędzia a natura maga

Poświęcenie wiąże przedmiot z siłą żywiołu i czyni go jej nośnikiem w każdej późniejszej pracy. W wezwaniach ceremonii adept prosi, by narzędzie stało się dla niego mocną obroną i potężną bronią do rządzenia duchami żywiołów i kierowania nimi. Dokument przypomina, że kto pracuje z tymi siłami, ma do czynienia z siłami liter Imienia Bożego. Wykonując cztery narzędzia i poświęcając je, adept porządkuje więc całe Imię, a nie tylko jeden żywioł.

Owinięcie w tkaninę i zakaz dotykania przez innych mają ten sam cel: narzędzie zachowuje swoje przeznaczenie i nie służy niczemu innemu. Nie jest ozdobą ani rekwizytem.

Cztery narzędzia streszczają system, który adept studiował w stopniach zewnętrznych: litery Imienia, kolory tarota, kwatery świątyni, tablice enochiańskie i cztery barwy Malkut. Ich wykonanie sprawdza więc tę naukę w praktyce. Kto myli barwy, imiona albo kwatery, pokazuje, że systemu jeszcze nie przyswoił.

Najczęstsze błędy

Pierwszym błędem jest pośpiech. Narzędzie zrobione w jeden wieczór, z napisami bez sprawdzenia pisowni, nie spełnia wymogu skupionej pracy, z której ma się zrodzić. Drugim jest przepisywanie imion z przypadkowych źródeł zamiast z tablic Złotego Brzasku. Trzecim jest kreślenie różnych pentagramów różnymi narzędziami nad jednym przedmiotem. Regardie wyjaśnia, że przy poświęceniu kielicha używa się wyłącznie pentagramu wody, choć kreśli się go mieczem i pozostałymi narzędziami.

Czwartym błędem jest pomieszanie przypisań. W Złotym Brzasku laska należy do ognia, a sztylet do powietrza, a sztylet powietrza i miecz magiczny to dwa różne narzędzia. Piątym jest zaniechanie równowagi: wykonanie jednego narzędzia, które pociąga najbardziej, i odkładanie pozostałych bez końca, choć dokument każe, by przy pracy jednym narzędziem obecne były wszystkie cztery.

Narzędzia w pracy

Poświęcone narzędzie służy do wszystkich prac natury swojego żywiołu: laska do dzieł ognia, kielich do dzieł wody, sztylet do dzieł powietrza, pentakl do dzieł ziemi. Bierze się je do ręki przy Najwyższym Rytuale Pentagramu, przy otwarciu świątyni w danym żywiole i przy wezwaniu sił, którym zostało poświęcone. Poza pracą leżą owinięte w tkaninie, w stałym miejscu.

Uszkodzone narzędzie adept naprawia sam albo wykonuje nowe i poświęca je od początku. Przedmiot poświęcony przestaje być zwykłą rzeczą i nie wraca do zwykłego użytku.